Fríið byrjað og bara 3 dagar

Þá er maður kominn í frí. Sem er frekar ljúft fyrir utan það að ég kann ekki að sofa út hérna. Var ekki komin heim fyrr en um miðnætti í gærkvöldi og vakna síðan klukkan 8 fyrsta frídaginn minn. Ansi margt er búið að vera í gangi hjá mér síðan í síðasta bloggi þannig að ég hef nóg að segja frá.

Við fórum í Gospelmessu á sunnudeginum. Við Hildur og Halla klæddum okkur í okkar fínasta púss og gerðum okkur svaka fínar, Hildur setti meira að segja pulsu í hárið sitt. Victor og Nehuian mættu til okkar reddí fyrir kirkjuna. Við höfðum hugsað okkur að fara í kirkju á 138.stræti, hún á víst að vera eitthvað svaka fín og mjög fræg fyrir gospelsönginn sinn.Síðan þegar við mætum á staðinn þá er okkur í vísað í röð "handan við hornið segja þeir". Við löbbum áfram og áfram að horninu og þegar við loksins komum þangað þá sjáum við blasa fyrir framan okkur þessi líka gríðarlanga röð. Hún var endalaus, án gríns þannig að við hugsuðum okkur nú ekki tvisvar um. Það er allt morandi í kirkjum hérna þannig að við fórum bara annað. Kirkjan sem við fórum í var alveg frekar lítil. Það var enginn almennilegur kór þarna heldur bara fólk sem mætti uppað altarinu og söng ef það vildi. Mjög fyndið. Þetta var allt voðalega chillað þarna inni, ekki eins og heima þar sem allt er einhvernveginn alveg ákveðið til hins ítrasta og maður má eiginlega ekkert gera. Neinei, þarna stóð maður upp, klappaði og söng eins og algjör. Síðan voru þeir sem voru gestir látnir standa upp og segja hvaðan þau væru. Síðan komu allir og tóku í hendina á okkur og buðu okkur velkomin. Þetta var bara rosalega gaman en ég væri rosalega til í að sjá hina kirkjuna, þessa frægu. 

Vikan byrjaði bara frekar venjulega, fyrir utan það að maður vissi að þetta væri síðasta vikan fyrir jólafrí. Ég fór aftur að vinna á miðvikudagskvöldinu og það var bara rosalega gaman. Það var síðasta kvöldið mitt og hverju kemst ég að, jújú að ég var söluhæsta sölukonan í vikunni þar á undan þannig að ég á að fá verðlaun. Alls ekki slæmt. Mætti í búðina uppí skóla á fimmtudeginum til að taka við verðlaununum, og það var bók um flokkinn árituð af Clifton Brown. Besti dansarinn í flokknum, hann er æði. Ég var mjög sátt!!!

Á fimmtudeginum kom Lauren að horfa á okkur í tíma. Það var alveg ótrúlega gaman að sjá hana aftur eftir svona langan tíma, hafði saknað hennar alveg svakalega mikið. Lauren, gamli ballettkennarinn okkar semsagt. Hún bauð okkur síðan uppá súpu í hádegismat.

Á fimmtudagskvöldinu fór ég með Nehuian á danssýningu. Við fórum að sjá Ballet Trocadero. Þetta var svo mikil snilld sko. Þetta er "klassískur" flokkur, en BARA karlmenn. Þannig að konuhlutverkin eru öll dönsuð af karlmönnum. Þeir eru í tútúum, málaðir í framan, með hárkollur og á táskóm. Þetta var svo ógeðslega fyndið því þeir eru svona kómískur flokkur líka. Eru hálf að gera grín að klassísku verkunum. En það er alveg ótrúlegt hvað þeir geta gert á táskónum. Þeir dansa allt. Gera pirouetta hægri vinstri og ég veit ekki hvað og hvað. Síðan dansa sumir karlahlutverkin og þeir eru að lyfta á fullu. Þetta var svo mikil snilld og ég mæli eindregið með þessu ef hann skyldi einhverntímann koma til Íslands.

Í gærkvöldi fórum við Halla síðan á Pinu Bausch. Það var svoooo gaman að sjá eitthvað allt annað en það sem við höfum verið að sjá hérna síðustu 4 mánuðina. Þetta var ekki allt sem gekk útá hver gat flesta hringi, eða hver var með hæsta fótinn hér og þar. Þetta var svo fallegt. Og fílingurinn var eitthvað svo seiðandi í salnum, tónlistin var alveg æði. Svona indverskur blær á þessu öllu saman. Svo auðvitað er Pina alltaf með eitthvað svona grín hjá sér, þannig að það var líka mikið hlegið. Við Halla höfðum báðar ekki borðað neitt af viti í allan dag og þegar við vorum að fara í leikhúsið þá hélt að það væri að fara að líða yfir mig af hungri. Höfðum samt engan tíma til að fá okkur að borða því leikhúsið var alveg í Brooklyn og við þurftum að drífa okkur í lestina eftir skóla. Við þraukuðum út sýninguna og skelltum okkur síðan á Maccann, enda það eina sem er opið svona seint;). En það ljúft að fá eitthvað í mallakútinn eftir allan þennan tíma. 

Nú er ég bara komin í frí og ætla svo sannarlega að njóta þess til hins ítrasta. Er þokkalega nývöknuð en ætla að útbúa pönnsur á eftir. Þarf reyndar að skreppa útí búð til að versla smá álegg, Nutella og svona, en það var verður gert á eftir. Síðan er maður að fara í flugvélina eftir bara 3 daga, sem er sko alls ekki slæmt. Ég get ekki beðið eftir að hitta ykkur öll sömul aftur! Þetta er samt svo súrrealískt eitthvað, tíminn er búinn að líða svo hratt hérna sko. Finnst ótrúlegt að fyrsta önnin mín í New York er að klárast. Þessi þrjú ár verða búin áður en ég veit af.

Sæl að sinni og sjáumst eftir örfáa daga!!!

Stutt og laggott

Sunnudagur! Þetta er bara næst síðasti sunnudagurinn minn hérna fyrir jól. Voðalega hljómar það vel! Síðan eru 5 skóladagar eftir sem er ekki neitt, þessi vika á eftir að líða eins og skot. 

Í næstu viku fáum við einkunnirnar okkar, eða evaluations eins og þetta er kallað. Er ekki alveg viss hvort við fáum alveg einkunnir, kannski eru þetta bara umsagnir frá kennurunum. Er mjög spennt að sjá hvernig þetta verður. Svo veit maður líka ekkert hvað kennurunum finnst um mann, svona fyrsta veturinn. 

Heyrðu oj, í síðustu viku vorum við að labba á lestarstöðina til að fara í skólann og hvað haldiði að við sjáum á gangstéttinni, dauðan kött. Hann lá þarna bara steindauður. Þetta var frekar ógeðslegt. Síðan á leiðinni heim sjáum við köttinn þarna aftur. Hann lá þarna í svona 3 daga allavega. Frekar viðbjóðslegt. 

Netið okkar er eitthvað að bregðast okkur allt í einu. Á föstudeginum þá komumst við ekki á netið þannig að ég hringi í þetta fólk þarna hjá Time Warner í hádeginu. Ég náði þar af leiðandi ekkert að borða almennilega því ég var í símanum í rúman hálftíma. Kostaði mig rúma 3 dollara að tala í símann, óþolandi. Allavega þá byrja ég á að tala við einhvern símsvara. Bandaríkjamenn halda að þeir séu svo "sniðugir" að hafa svona símsvara til að hjálpa manni. Óþolandi, þegar maður vill bara fá að tala við einhvern. Þessi símsvari gat náttúrulega ekkert hjálpað mér eftir örugglega korter í símanum. Loksins fæ ég að tala við einhvern sem segir mér síðan eftir að hafa gert það sama og símsvarinn í korter að modemið mitt væri bilað og ég þurfi og fara og fá nýtt. Allt í lagi með það, við Halla skreppum eftir skóla og fáum nýtt. Þannig séð bara þokkalega góð þjónusta, þurftum ekkert að borga aukalega fyrir þetta. En þegar heim var komið var ennþá ekki komist á netið og þá var víst einhver service interruption á okkar svæði, Bögg. Við förum þá að sofa án alls nets. Daginn eftir vakna ég tilbúin að komast á netið og ekkert gerist. Hringi ég þá aftur, borga aftur 3 dollara fyrir það símtal og þá var vesenið víst það að ég hafði óvart ýtt á reset takkann á routerinum þegar ég var að reyna að komast á netið og þá eyðast allar upplýsingar um netið okkar. Installaði ég þá aftur routerinum og það virkaði allt svaka vel í gær:D En hvað gerist síðan í morgun þegar ég er tilbúin að fara að tala við mömmu og systur, sem ég er ekki búin að heyra í í langan tíma. Netið hættir að virka og það er aftur einhver service interruption í gangi. Þetta er ekki nógu gott og ef þetta heldur mikið lengur áfram þá heimta ég að sleppa að borga fyrir þessa daga sem við erum ekki með netið. En ég semsagt er núna á kaffihúsinu til að geta talað við mömmu sem er síðan ekki einu sinni á netinu, hafði greinilega ekki þolinmæði til að bíða í örfáar mínútur eftir mér. 

Við erum síðan að fara í messu eftir klukkutíma, fyrsta svartra manna messan okkar, Gospel-messa. Ég er mjög spennt. Búin að klæða mig í svarta fína kjólinn minn og læti:D. Á eftir verður síðan boðið uppá kaffi og líklega pönnsur á Harlem-heimilinu okkar fyrir alla vinina sem mæta í kirkju;). En ég læt aftr heyra í mér eftir messu og segi ykkur allt um þá reynslu!!

Sjáumst eftir 9 daga!!

Desember

Þá er kominn desember. Þetta er búið að vera svo ótrúlega fljótt að líða að það er alve ótrúlegt. Bara 18 dagar þar til að ég lendi á klakanum og 18 dagar til jóla:D. Þessi tími hérna er búinn að vera æðislegur og ég hlakka til að koma aftur eftir jól nema að þetta er líka búið að vera eitt af því erfiðasta sem ég hef þurft að gera. Að fara svona að heiman og standa á eigin fótum og síðan að vera án Arnórs í svona langan tíma er alveg ótrúlega erfitt. Hlakka svo til að koma hérna eftir jól, mjög líklega með hann Arnór minn með mér. Það er allavega planið akkúrat núna!

Ég sit á kaffihúsinu einn laugardagsmorgun eins og svo oft áður. Fékk mér Cappuccino og blueberry beyglu með rjómaosti. Bragðast bara helvíti vel. Á eftir er ég að fara að vinna sem sjálfboðaliði á sýningu með Ailey flokknum. Skólinn/flokkurinn er 50 ára gamall og því eru sýningar á fullu í gangi frá síðasta 3.des til 4.jan. Nemendur skólans voru beðnir að bjóða sig fram í að vinna í búðinni á sýningum og selja boli og plaköt og fleira. Við stelpurnar ákváðum að bjóða okkur fram og ég var að vinna á fimmtudeginum í fyrsta sinn. Þetta var bara mjög skemmtilegt. Alveg brjálað mikið af fólki að kaupa og allir frekar dónalegir. En maður verður bara að brosa og halda áfram. Það besta við þetta er að við fengum að sjá sýninguna frítt og þetta var svooooo flott. Ég get varla lýst því hvað þetta var flott. Þessi flokkur er með þeim betri flokkum. Verkin eftir Alvin Ailey eru alveg breathtaking (afsaka slettur). Revelations eftir Ailey er held ég bara eitt af mínum uppáhaldsdansverkum. Ég var með gæsahúð allan tímann. Ég er að fara á aðra sýninguna mína á eftir, hún byrjar klukkan 2. Ég hlakka mjög til að fá að sjá meira. Þetta verða 6 sýningar sem ég fer á og það er ótrúlega gaman að hafa eitthvað annað að gera en að hanga heima þegar maður er ekki í skólanum. 

Skilaði verkefnunum mínum í gær. Þau voru nú bara 2 en maður tók sér nú alveg góðan tíma í að klára þetta. Skrifaði ritgerð fyrir Body Conditioning og kláraði hana í no time. Í gærmorgun ætlaði ég síðan að prenta hana út í hreinsun sem er á móti skólanum. Nema hvað að tölvan gat ekki opnað ritgerðina því hún var í eitthvað vitlausu formati. Þá þurfti ég að fara alla leið heim aftur til að vista ritgerðina á öðru formati, senda mér hana á póstinum til að geta síðan loksins prentað þetta út. Missti af Hortontíma útaf þessu tölvuveseni en ég er heppin að vera með svona æðislegan kennara eins og Myers því hann afsakaði mig og sagði að þetta væri allt í lagi. Á endanum gat ég loksins prentað þetta út og skilaði því á réttum tíma. 

Jæja þá þarf ég að fara að drífa mig uppí leikhús;) Sjáumst eftir 18 daga!

- Ólöf

Thanksgiving

Ok fullt búið að gerast síðan að ég bloggaði síðast, sem er skammarlega langt síðan en ég vildi hafa nóg að segja. Allt gekk svona meira og minna sinn vanagang eftir að mamma var farin. Í síðustu viku þá reyndar kom einhver gaur upp að okkur Hildi og Höllu á meðan við sátum í rólegheitunum á spjalli á Columbus Circle. Hann fer að segja okkur að hann sé að taka upp einhvern sjónvarpsþátt um stelpu sem er að skrifa grein í Marie Claire og hana vanti að tala við einhvern úti á götu og taka viðtal. Spurði okkur síðan hvort við værum til og við slóum bara til, sveittar og sætar eins og við vorum. Þetta var mjög random eitthvað og við hlógum dátt eftir á. Þessi þáttur á víst að fara í sjónvarpið einhverntímann í mars, spurning hvort maður fylgist eitthvað með. 

Helgin fór eiginlega ekki í neitt. Við fórum í Museum of Natural History á laugardaginn sem var mjög spennandi að sjá. Maður er svo menningarlegur. Á sunnudeginum hins vegar þá var ég inni ALLAN daginn, skúraði frammi og þreif inni hjá mér en það er allt og sumt sem ég gerði á sunnudeginum, fór aldrei útúr húsi. Og svo þegar vikan byrjaði þá áttum við bara 2 daga í skólanum sem var sweet fyrir utan það að líkaminn minn bara vildi ekki hlíða mér heldur var hann svo sannarlega kominn í frí á mánudeginum. Það var ekkert að virka að nota hann. Á þriðjudeginum hins vegar gekk mér bara alveg rosalega vel í tímunum þannig að ég fór inní fríið í mjööög góðu skapi.

Thanksgiving var í gær og ég hafði ákveðið að elda máltíðina, með kalkúna og öllu tilheyrandi. Ég byrjaði daginn áður aðeins. Ég semsagt byrjaði ekki að elda fyrr en um 1 leytið og byrjaði á gulrótunum. Svo var komið að kalkúnanum um hálf3 til að ná að setja hann inn um 3 leytið. Þetta var nú ekki beint flókið, það eina sem var flókið var bara að hann var svo stór og þungur (15 pund) að ég þurfti á hjálp að halda við að setja hann inní pokann. Kalkúninn var kominn inn klukkan 3 og átti að vera inni í um 3 tíma, eins og sagði á pokakassanum. Allavega þá þurfti ég að fara að gera grænu baunirnar sem var nú ekki beint flókið og tók mjög stuttan tíma. Hins vegar var sósan eitthvað annað. Ég hef aldrei búið til brúna sósu sjálf, hef bara horft á Hildi systur og ömmu gera hana en ekkert meira. Þær sögðu mér nákvæmlega hvernig ætti að gera hana og ég bara gerði mitt besta. Tók með naumindum soðið sem kom af kalkúnanum, var mjög erfitt þar sem hann var í pokanum. Ég náði svona rúmum bolla af soði, þó það hafi verið miklu meira bara inni í pokanum. Þannig að ég þurfti að bæta við teningi til að bæta í sósuna. Hafði ekki fundið kalkúnasoð í búðunum þannig að ég notaði bara kjúklingakraft sem var ekki beint það sama. Allavega þá þurfti ég að bæta meira af kalkúnasoðinu útí sósuna til að ná þessu leiðindakjúklingabragði úr sósunni. Setti sveppina útí og allt í góðu með það. Svo hafði ég heldur ekki fundið sósulit í búðunum þannig að sósan var hvít, eða kannski ekki hvít en allavega mjöööög ljós. Það var eiginlega bara fyndið, við útskýrðum það bara fyrir gestunum og þeim fannst hún alveg ljúffeng. Svo þegar loksins átti að taka kalkúnann út þá sé ég að hann er ekki tilbúinn. Það skipti reyndar engu máli því ENGINN af okkur vinum hérna kann að vera á réttum tíma þannig að ég sagði viljandi klukkan 6 þegar ég vildi að þau kæmu 7. Og jú þau komu um 7, alle sammen, en kalkúninn var enn ekki alveg tilbúin. Þannig að við fengum okkur bara aðeins meiri bjór og spjölluðum þangað til. Loksins var kalkúninn reddí og hann var GÓÐUR. Ég er svo glöð að hafa gert þetta því allt var svo ótrúúúlega gott og nú eigum við alveg slatta af afgöngum til að njóta í dag og um helgina:D.

Þetta var alveg ótrúlega skemmtilegt og eitthvað sem ég ætla algjörlega að hafa að hefð allavega á meðan ég bý hérna í Ameríkunni. Er alveg ótrúlega stolt af mér.

- Ólöf

P.s. það er einhver kolbiluð mamma sem býr annaðhvort við hliðina á okkur eða fyrir ofan/neðan okkur sem er alltaf að öskra á krakkana sína á morgnana, og ekkert lítið skal ég segja ykkur. Frekar brútal sko.

Mamma í heimsókn

Þá er mamma farin aftur útá flugvöll eftir þessa fjögurra daga dvöl hennar hérna í Harlem. Á föstudeginum fór ég og sótti hana útá flugvöll, tók bara lestina. Það var alveg ótrúlega gaman að sjá hana eftir svona langan tíma og við tókum lestina síðan heim. Klukkan var orðin hálf10 þegar við vorum loksins komnar heim. Ég var þreytt eftir skólann og mamma var ennþá á íslenskum tíma þannig að við drifum okkur bara snemma í rúmið og steinrotuðumst. Daginn eftir vaknaði mamma klukkan svona 5 og svo vaknaði ég um 7 leytið. Þar sem við ætluðum okkur að gera svo mikið saman þá ákváðum við að drífa okkur á fætur um 8 og fórum og fengum okkur morgunmat, beyglur með cream cheese, á kaffihúsinu okkar góða. Eftir það langaði að fara með hana í Greenwich Village, uppáhaldsstaðinn minn í New York. Við röltum þar um og auðvitað hittum við á fullt af ríkisbubba búðum, Dolce and Gabbana, DKNY og fleiri. Við skoðuðum nú það sem var til og það var bara alls ekki slæmt. Sáum líka alveg fullt af ungbarnafatabúðum, alveg ótrúlega sæt föt. Ég ætla svo sannarlega að versla eitthvað þarna í mars;). Laugardagurinn fór meira og minna í það að labba um Greenwich Village og skoða svæðið. Vorum síðan komnar heim um 4 til þess að hafa okkur til fyrir kvöldið þar sem við vorum allar fjórar að fara saman á Nobu. Við gerðum okkur allar svaka fínar og tókum lestina klukkan hálf6 niður á Franklin street. Nobu er án gríns með þeim betri veitingarstöðum sem ég hef farið á. Ég hélt án gríns ekki að mér gæti þótt fiskréttir svona ótrúlega góðir. Við pöntuðum okkur bara fjóra kalda rétti og fjóra heita rétti til að hafa fyrir borðið þannig að allir gætu smakkað allt. Svo fengum við mamma og Halla okkur eina hvítvínsflösku saman sem skemmdi ekki fyrir stemningunni;). Það eru víst margir celebar sem koma á þennan veitingastað og það er til sérstakt VIP herbergi þar þannig að maður var nú alltaf með augun opin. Svo var ég búin að fylgjast með manni sem sat fyrir aftan Höllu í soldinn tíma. Sagði síðan að mér fyndist hann alveg rosalega líkur Conan O'Brien og viti menn, þetta var bara Konninn;). Hann er svo kjánalegur þessi maður, sat alveg eins og hann situr alltaf í þáttunum hans með þetta hræðilega Grease-like hár. En gaman að hafa setið við hliðiná celeb. 

Um nóttina vakna ég síðan með þessa svakalegu magapínu, maginn minn var alveg útþaninn. Ég gat ekki legið kyrr og þurfti því að standa upp. Fékk mér vatn að drekka og brjóstsviðatöflur hjá Hildi. Var búin að vera vakandi í svona hálftíma þegar ég var orðin alveg ótrúlega þreytt og ákvað að reyna að sofna. Ég var ný búin að leggjast niður þegar ég bara finn allt koma upp. Þá bara fór maturinn svona rosalega illa í mig. Borðaði rækjur aftur í gærkvöldi og fékk þessa sömu magapínu þannig að hver veit nema að ég sé bara komin með ofnæmi fyrir rækjum, sem er ekki gaman. 

Á sunnudeginum vöknuðum við síðan aftur fyrir allar aldire þar sem mamma var enn á íslenskum tíma. Fórum út klukkan 9 til að fá okkur aftur morgunmat á kaffihúsinu. Drifum okkur síðan niður í bæ til að kíkja á frelsisstyttuna. Ég fór með mömmu í South Ferry (er núna búin að fara þrisvar í þessa andsk... ferju). Síðan röltum við á Southstreet Seaport og skoðuðum í Abercrombie, sem er ennþá svona alveg ótrúlega hávær og dimm búð. Mér finnst alltaf jafnlei

ðinlegt að koma í þessa búð en mamma vildi endilega kaupa eitthvað þar fyrir stelpurnar þannig að ég lét mig hafa það. Tókum við síðan lestina uppá Prince Street til að fara í Urban Outfitters og fleiri búðir. Fórum líka á Corner Café, góða kaffihúsið á horninu á Bleecker og Broadway, og það stóð fyrir sínu eins og alltaf. Mamma verslaði handa mér kjól og bol í Urban sem var ekki slæmt. Fórum síðan í Duane Reade og það er alveg ótrúlegt hvað maður getur 

hangið lengi í þessum drugstores. Við vorum síðan bara eiginlega allt of seinar að fara heim því við vorum að fara á Cirque Du Soleil sýningu um kvöldið. Ég var alveg á því að sýningin byrjaði 7.30 og svo þegar við komum heim klukkan 6 þá kíki ég á miðana aftur og þá sé ég að sýningin byrjar 7. Þá skellum við okkur í föt og hlaupum út. 

Erum komnar út rétt fyrir hálf7 og reynum að ná okkur í leigubíl á Fifth avenue. Ég rétti svona upp hendina og þá stoppar svona hvítur bíll. Þeir eru líka til svartir og erum útum allt hérna í NY og apparently eru leigubílar. Ég hoppa þá inní hann og tek mömmu með. Segi svo við hann "Madison Square Garden" og hann spyr hvað ég vilji borga mikið fyrir það. Ég varð þá pínu hrædd og sagðist bara vilja fara út. Mamma tekur í hurðina og hún er læst. Ég segi við manninn mjög hortugt "Please open the door". Var sko orðin sjúklega hrædd um að hann ætlaði ekki að hleypa okkur út. Svo aflæsir hann hurðunum og við drífum okkur út. Náðum á endanum í gulan alvöru leigubíl;) sem keyrði okkur á Madison Square Garden fyrir 17 dollara. Við rétt náðum á sýninguna í tæka tíð. Þetta var bara þokkalega skemmtileg sýning. Var reyndar bara svona fjöl

skyldusýning/barnasýning en það var gaman að sjá þetta. Drifum við okkur svo bara heim og í háttinn, enda búinn að vera langur dagur hjá okkur.

Í gær kom mamma með uppí skóla til að horfa á Horton tímann sem Myers kennir okkur. Ég var svo spennt að vita hvað henni fyndist um þessa tíma og jú henni fannst bara rosalega gaman að horfa á þetta. Hittumst við síðan í hléinu mínu og fórum á Columbus Circle til að fara í Williams Sonoma (alveg frábær búð) og svo í Whole Foods. Það var svoooo mikið til af girnilegu Thanksgiving stöffi bæði í Williams Sonoma og Whole Foods. Ég kíki nú eflaust á þær búðir í næstu viku þar sem við ætlum að reyna að cooka eina kalkúnamáltíð fyrir okkur. Hafa þetta soldið hátíðlegt. Á leið minni til baka uppí skóla verð ég síðan vitni að því að verið er að taka upp Law and Order þætti, ekki slæmt. Sá bara allt heila crewið;).

Eftir skóla í gær fórum við mamma síðan á Top of the Rock til að skoða útsýnið yfir New York. Það var alveg ótrúlega flott að sjá borgina svona alla upplýsta, brjálað mikið af ljósum. Áður en við fórum á Top of the Rock fórum við og fengum okkur að borða á Bubba Gump á T

imes Square. Það var nú ekkert spes en allt í lagi svosem. Eftir þessa svaka fínu sjávarrétti á Nobu er allt annað frekar glatað;).

Í dag var mamma svona að klára það sem hún ætlaði að gera. Fór í Victoria's Secret og American Eagle aftur og verslaði soldið meira. Síðan hittumst við í hléinu mínu heima til að sækja ferðatöskuna hennar mömmu. Fórum svo niður í bæ um hálf2 og skoðuðum aðeins meira á Columbus Circle. Mamma fór í fótsnyrtingu og ég fór í jazztíma kl.3. Eftir tímann minn þurftum við síðan að drífa okkur út á flugvöll þar sem mamma var að fara aftur heim:(. Það er svo erfitt að fara alltaf svona út á flugvöll og vera svo ekkert að fara neitt, þannig að ég er á pínu bömmer hérna. Ætla bara að horfa á eitthvað skemmtilegt til að hressa mig við. Þetta var allavega allt í allt alveg rosalega skemmtileg heimsókn frá henni mömmu og ég hlakka eigi

nlega ennþá meira til að koma heim núna. Tíminn líður nú svo hratt hérna að þessar 5 vikur klárast eins og skot.

Skýt inn nokkrum myndum af dvölinni:D

   Ég í Greenwich Village

Með mömmu hérna fyrir neðan

Mamma að borða í Greenwich Village

Við saman á Nobu, sáttar með lífið!

Sjálfur Conan

Rúmar 5 vikur

Ligg uppí rúmi og ætti að vera farin að sofa þar sem ég er alveg ótrúlega þreytt. Vorum að koma heim eftir að hafa fengið heimsókn frá henni Lilju Rúriksdóttur, vinkonu okkar úr Listdansskólanum. Við röltum með henni á lestarstöðina þar sem klukkan er orðin margt og þetta er nú einu sinni Harlem;). 

Þannig er nú það að hún býr hérna líka og er sjálf í dansnámi, eins og við, en hún er í Joffrey ballettskólanum. Það tók okkur nákvæmlega 2 mánuði og 3 vikur að finna okkur loksins tíma til að hittast, maður er nú svo busy. Það var bara alveg rosalega gaman að fá hana í heimsókn. Töluðum um heima og geima við hana og hana langar bara alveg rosalega að koma í Alvin Ailey, ekki slæmt (maður verður nú að auglýsa skólann sinn). Við ætlum að bjóða henni að koma einn daginn og skoða skólann, kannski bara að taka tíma með okkur;). 

Á mánudeginum fór ég aftur í jóga, eftir vikupásu. Ég var alveg ótrúlega löt í síðustu viku. Var alltaf að finna mér afsakanir til að fara ekki;). En nú er ég byrjuð aftur, alveg á fullu. Ætlaði mér nú að fara í kvöld en þar sem við höfðum boðið henni Lilju að koma í heimsókn þá þurfti jógað að bíða. Tíminn á mánudaginn var alveg rosalega léttur fannst mér. Er alveg rosalega sátt með sjálfa mig núna, því þetta voru svo miklir killer tímar en maður verður bara að vera þolinmóður. Núna finnst mér BARA gott og þægilegt að fara. Svo dreg ég mömmsu með mér í þetta á mánudeginum svona til að leyfa henni að þjást með mér. Má ekki láta hana koma í heimsókn án þess að þjást pínu;). 

Mamma er semsagt að koma til landsins, Ameríku, á föstudagskvöldinu klukkan 18:10 New York time. Ég er því miður í skólanum til 17:50 en ég ætla að reyna að laumast úr tíma aðeins fyrr og taka lestina til að sækja elskuna. Kem sveitt og sæt að sækja hana, hehe. 

Eg hlakka svo óheyrilega mikið til að fá mömmu mína til mín. Við ætlum að gera fullt af stöffi saman. Ég pantaði borð fyrir fjóra (ég, mamma, Hildur og Halla) á Nobu, fræga japanska staðnum. Þurfti að panta mánuð fram í tímann en ég hlakka alveg ótrúlega til að fara. Svo ætlum við að skella okkur á Cirque du Soleil á sunnudeginum sem ég get ekki beðið eftir að sjá. Þetta verður svo sannarlega ævintýr að fá hana mömmsu. 

Sakna allra heima svo rooosalega mikið og það er svo gott að fá einhvern til sín. Eftir að Arnór fór hefur mér fundist ég aftur vera hálf manneskja og vonandi getur mamma hjálpað mér að láta tímann líða hratt. Náttúrulega bara rúmar 5 vikur þar til að ég lendi á Keflavíkurflugvelli, á aðfangadagsmorgun:D. Bara gleði þegar ég hugsa um það!!

En jæja, þá ætla ég að fara að lúra. Langur dagur framundan. Ég er í skólanum til hálf5. Ætla í jóga og þarf síðan að taka til, skúra, þvo þvott og ég veit ekki hvað og hvað. Gangi mér vel!

- Ólöf

Ég og mamma á útskriftinni minni

Djamm og svefnleysi

Victor, strákur í skólanum, varð 26 ára á fimmtudaginn síðasta og skelltum við okkur vinirnir saman og héldum uppá afmælið hans með því að bjóða honum út að borða. Það var rosalega gaman. Ótrúlega góður matur. Fórum á japanskan veitingastað þar sem við pöntuðum síðan fried chicken fyrir borðið, sem var mjööög gott. Spanjólarnir fjórir (Tatiana, Nehuian, Natalia og Victor) fengu sér öll bjór þar sem þau geta það, eða allavega öll nema Nehuian. Nehui er bara svo heppin að eiga falsað skilríki. Við stelpurnar máttum auðvitað ekkert fá okkur þar sem við erum ennþá bara tvítuga, sem þýddi nú eitthvað hérna áður fyrr en hérna er það bara ekkert merkilegur aldur. En já eftir veitingastaðinn löbbuðum við í Whole Foods búðina sem er fyrir neðan íbúðina hennar Tati og ætluðum að fá okkur öll ís saman. Síðan sjáum við Halla að klukkan var orðin rúmlega 10 og það tók okkur næstum klukkutíma að koma okkur downtown þannig að við hættum við ísinn og drífum okkur heim. Svona er að búa í Harlem. 

Í gærkvöldi hins vegar þá ákváðum við að halda almennilegt partý fyrir hann Victor okkar. Og bjóða fólkinu að koma alla leið til okkar. Við sögðum stelpunum að koma um 6 leytið svo að þegar Victor mundi koma rúmlega 7 þá yrði það "Surprise" þegar hann kæmi. Því hann vissi ekkert um að við ætluðum að halda partý fyrir hann. Hann hélt bara að hann væri að koma í lítinn hitting heima hjá okkur. Ég bakaði köku og allt fyrir hann meira að segja. Klukkan er orðin 7 og við ennþá að bíða eftir stelpunum sem er ekki enn komnar. Við vorum byrjaðar að fá okkur bjórinn okkar þannig að það var ekki langt í að við yrðum mjög skrautlegar. Klukkan 8 síðan þegar þau voru ekki enn komin og við farnar að dansa einar hérna þá fór ég í kökuna. Við Halla byrjuðum á henni, ég bara gat ekki beðið lengur. Ólöf Ruth kom síðan loksins, fyrsti gesturinn, klukkan 9 minnir mig. Þá var sko partý. Vorum svo glaðar að það væri loksins einhver komin til okkar;). Tatiana og Camille, herbergisfélagi hennar, komu síðan ekki mikið seinna. Kannski svona hálf10 þannig að þær voru komnar rétt á undan Victor og Nehuian. Þegar þau komu þá hrópuðum við "SURPRISE" og Victor, þetta yndi sem hann er, táraðist næstum hann var svo glaður. Þetta var bara helvíti gott partý hjá okkur, buðum meira að segja frönsku gaurunum sem búa á móti okkur að koma í partýið. Svo allt í einu birtist einhvern Maurice sem sagðist búa fyrir neðan okkur og vildi endilega vera í partýinu, heyrði öll lætin, hehe:D. Hann var bara ágætur að tala við. Eftir að allir voru farnir voru það bara ég, Ólöf, Victor og þessi Maurice eftir og við vorum að tala um mismunandi lönd og kynþætti. Við Ólöf vorum í rauninni að segja þeim bara ALLT um Ísland. 

Fórum ekki að sofa fyrr en klukkan að verða 4. Og hvað geri ég; ég sef í fjóra tíma, vakna klukkan 8, sem ég geri núna alltaf um helgar, og get ekki sofið meira. Ég sit hérna ein frammi í eldhúsi að blogga þar sem ég hef ekkert annað að gera. Ólöf liggur uppí rúminu mínu sofandi þannig að ég get ekki reynt að sofna yfir Friends sem hefur yfirleitt virkað, þannig að ég þarf bara að sætta mig við að ég geti ekki sofið meira. Verð bara haugur í dag!!

Maraþon og nýr Mr. President!

Kominn miðvikudagur. Ýmislegt er búið að fara fram hérna í Nýju Jórvík undanfarna daga. Á sunnudeginum var maraþonið víðsfræga sem við auðvitað kíktum á. Voða erfitt að gera það ekki þar sem hlaupaleiðin lá framhjá íbúðinni okkar;). Við skelltum okkur út um 12 til að horfa á þessu svaka fínu hlaupara spreyta sig. Hófum að rölta niður meðfram hlaupaleiðinni, niður 5th avenue. Hildur skildi við okkur á miðri leið því að hún var að fara að horfa á sveitta körfuboltamenn í Madison Square Garden. Við Halla gáfumst ekki upp og héldum leiðangur okkur áfram niður eftir eyjunni. Við sáum meira að segja nokkra Íslendinga og þá var sko hrópað húrra og ÁFRAM ÍSLAND og svona. Misvel var tekið í það. 

Við vorum orðnar ansi þreyttar eftir allt þetta labb þegar við vorum alveg að fara að koma að markinu. Okkur langaði svo að sjá fólkið koma í mark. Síðan var víst ekkert leyfilegt fyrir hvern sem er að fara að markinu. Það var víst bara fyrir fólk sem var með einhverja svona maraþonpassa sem ég veit ekki hvernig hægt var að redda sér. Við snérum þá hálfvonsviknar við og röltum í lestina. Tókum hana niður á Houston street eins og við höfum haft að vana á sunnudögum. Þegar við komum uppúr lestinni vorum við báðar soltnar og ég mundi eftir indverskum stað sem við mamma höfðum rekist á á Prince street. Við fórum þangað en á leiðinni sáum við voða sæta litla bókabúð sem við ákváðum að kíkja inní því það var víst einhver útsala. Þar gerði ég bara helvíti góð kaup. Keypti mér þrennar bækur (ein meira að segja á þýsku) og einn DVD-disk á allt í allt $7,59. Alls ekki slæmt. Eftir þetta lá leið okkar á indverska staðinn og hann var góður. Við fengum okkur heita gulrótar-engiferssúpu sem var alveg ótrúlega ljúffeng svona í kuldanum. Súpunni fylgdi síðan osta doza sem er alveg ótrúlega góður indverskur matur. Við urðum vel saddar og röltum þá af stað, bara svona til að skoða sig um. Vorum á röltinu úti á götu að skoða armbönd hjá svona götusala þegar ég allt í einu verð vör við gríðardynk. Þá hafði sjúklega þungt stálskilti dottið beint í andlitið á henni Höllu minni. Hún varð létt vönkuð og sagði ekki annað en:"FOOOOKKK" og svo var einhver spanjóla gaur sem "hélt" á skiltinu á fullu að biðjast afsökunar. Allt sem Halla sagði var bara:"FOOOKKK", sem var nú pínu fyndið, en hún fékk síðan sár rétt fyrir ofan augnlokið og bólgnaði öll upp. Ekki svo fyndið!

Um kvöldið elduðum við okkur síðan alveg ótrúlega ljúffenga mexíkóska kjúllasúpu alla Hildur systir. Hún dugaði alveg fram á þriðjudag. Mjög góð uppskrift, skál fyrir Hildi Margréti.

Í gær var Election Day eins og eflaust allur heimurinn varð var við á einhvern eða annan hátt. Það voru allir voða spenntir allan daginn. Krakkar fóru úr skólanum til að fara og kjósa, við náttúrulega máttum ekkert taka þátt í því. Sáum í fréttunum hérna að aldrei hafði áður verið svona mikil aðsókn í kosningarbásana. Það voru sko margra klukkutíma langar raðir. Ólöf Ruth beið í klukkutíma í röð til að fá að kjósa. 

Um kvöldið kom Olla síðan í hambó til okkar. Eftir mat fórum við Halla og Ólöf saman á Rockefeller og hittum þar Tatiönu. Hildur vildi verða eftir í Harlem til að sjá stuðið þar á kosningavökunni. Það var alveg ótrúlega skemmtilegt á Rockefeller. Allt FULLT af fólki alls staðar að styðja Obama, auðvitað. Það var búið að setja útlínur á Bandaríkjunum og fylkin á skautasvellið og svo voru fylkin alltaf lituð í viðeigandi lit miðað við hvor, McCain (rauður) eða Obama (blár), vann fylkið. Þetta var ekkert smá flott. Síðan voru risastórir skjáir, bein útsending, sem sýndu kosningavökuna á NBC. 

Meðfram hæsta húsinu, Rockefeller Plaza, var búið að hengja svona palla (eins og sem eru notaðir til að þrífa gluggana á mjög háum húsum). Það var einn blár pallur og einn rauður. Voru síðan borðar sem héngju niður eftir pöllunum meðfarm öllu húsinu. Á miðri byggingunni voru síðan skilti sem voru með töluna 270 á. Pallarnir hækkuðu síðan miðað við hvor var að vinna, Obama eða McCain, og þegar Obama var komin með fleiri en 270 electoral votes fór pallurinn langt upp fyrir 270 skiltið. Þetta var ekkert smá flott sko. Og mjög söguleg stund, sumir voru svo órtúleg tilfinningaþrungnir. Mjög margir fóru að hágráta þegar Obama vann. Það var samt svo sjúklega mikil stemning þegar í ljós kom að Obama hefði unnið. Það varð allt vitlaust. Minnti að ég hefði tekið það allt upp á vídeo en svo þegar ég bar að skoða myndirnar þá finn ég ekki þetta vídeo sem ég hélt að ég hefði tekið. Oh jæja, ég er þó með myndir;). Og hérna eru tvær af pöllunum sem ég sagði ykkur frá:

Hot Yoga og Halloween

Jæja þá er ég búin að fara í 2 tíma í Bikram Yoga. Þetta er mesti killer sem ég hef prófað á ævinni. Þetta er semsagt jógatími í gufubaði, eða reyndar saunu því það er enginn gufa, bara hiti og raki. Gufan er rúmar 40 gráður heit og rakinn er um 40%. Síðan erum við að gera jógastöður í þessu gríðarlega hita. Fólk sem hefur hlaupið maraþonið segir að þetta sé erfiðara en það. Maður byrjar að svitna svakalega áður en tíminn byrjar. Það er ekki hægt að vera í fötum varla, ég er alltaf bara í stuttum stuttbuxum og íþróttatopp. Maður svitnar ALLS STAÐAR og það er eins og maður hafi farið í sturtu þegar maður er búinn. Allt verður rennandi blautt og þess vegna þarf að hafa handklæði á jógadýnunum. Út af hitanum sem maður er í í einn og hálfan tíma, og maður er að gera erfiðar æfingar, þá finnur maður fyrir gríðarlega mikilli ógleði og svima stundum. Svo fær maður hausverk fyrustu tímana útaf blóðflæðinu og konan sem kennir þetta sagði að maður er að reyna á ALLA líkamshluta, líka innri líffærin. Svo er eitt svo skrýtið að ég fann fyrir kulda í vöðvunum þegar þeir voru að vinna líklegast útaf því að blóðið er kaldara en hitinn í herberginu. Rosalega skrýtin tilfinning. En ég ætla án gríns að halda þessu áfram, allavega í 30 daga því það var byrjendatilboðið. 30 dagar fyrir 30$. Annað jákvætt við þetta er að það er rosalega mikið af teygjum í þessu og maður hitnar svo að maður liðkast alveg allsvakalega við að fara í þessa tíma. Síðan á maður víst að grennast og verða rosalega flottur sem er aldrei neikvætt:D.

Það var Halloween hérna í Ameríkunni í gærkvöldi og við Íslendingarnir, ásamt Ólöfu Ruth, fórum niður í bæ til að tékka á skrúðgöngunni. Þetta er alveg rosalega extreme. Þessir búningar sem fólk er í eru alveg rosalegir. Fáránlegustu hlutir sem fólk lætur sér detta í hug hérna. Sáum einn t.d. sem var bara glas. Eða hann semsagt var þakinn í glösum, glerglösum notabene, og var síðan með hatt allur í glösum og svo kampavínsflaska í miðjunni. Mjög fyndið.

En sko þetta er án gríns svona hátíð sem er bara afsökun fyrir stelpur til að klæðast slutty fötum. Við stelpurnar vorum að velta fyrir okkur að fara í búning og fórum í búningabúð sem er rétt hjá skólanum. Þetta var hryllingur. Allir búningarnir fyrir stelpur voru slutty þetta og sexy hitt. Það var búið að gera allt kynþokkafullt. Hjúkkur, löggur, kisur, kanínur, Lísa í Undralandi, Kínverji, Mary Antoinette sá ég líka einhversstaðar (snípstuttur kjóll). Þetta var svakalegt. Og það voru líka allar stelpur/konur á götunum í svona slutty fötum. Skipti engu máli hvort þær voru feitar eða mjóar eða stórar eða litlar. Þetta var mjög spes. 

Svo á leiðinni heim í lestinni þá voru einhverjir krakkar, kannski aðeins eldri en við og blindfull eitthvað að grínast. Fóru svo að tala við okkur og spyrja hvaðan við værum. Þegar við sögðum þeim hvaðan við værum þá fannst þeim það alveg æðislegt og einn þeirra spurði okkur hvort við þekktum Thor í Julliard skólanum. Við skildum ekkert hvað hann var að tala um en svo föttuðum við náttúrulega að Þorvaldur Davíð er þar og þau voru svo ótrúlega æst þegar við sögðumst þekkja hann. Það var ótrúlega fyndið. 

Hommar sem hórur!!

En ég hugsa að ég ætli að fara að drífa mig í föt. Ligg ennþá uppí rúmi í náttfötunum og klukkan orðin hálf1 hérna. Ætli maður skelli sér í jóga á eftir?!;)

Nýtt blogg

Ég sit hérna heima í tveggja og hálfs tíma hléinu mínu. Ákvað að skreppa heim því ef ég verð eftir uppí skóla í svona langan tíma, bara hangandi niðri í kjallaranum, þá sofna ég ALLTAF og á mjög erfitt með að vera í balletttímanum sem byrjar kl.3. 

Við stelpurnar fórum að sjá ABT í gærkvöldi. Búnar að hlakka lengi til að fara að sjá flokkinn. Það voru verk eftir Balanchine (elska hann), Jiri Kylian og Twyla Tharp. Þetta var í heildina mjög flott. Balanchine verkið var mjög fallegt nema hvað að mér fannst ekki réttir dansarar í réttum hlutverkum. Konan sem var svona hálf "aðal" var alls ekki nógu góð fannst okkur og þetta var örlítið skítugt. Jiri Kylian verkið var æði. Þetta var módernverk og alveg ótrúlega fallegt. Síðan var reyndar eitt bara stutt verk, pas de deux (þegar maður og kona dansa dúett), og Daniil Simkin var að dansa. Hann er GEÐVEIKUR!!! Án gríns þá er hann næsti Baryshnikov og þá er sko mikið sagt. Hann gerði einhver klikkuð hopp og ég veit ekki hvað og hvað. Getið tékkað á því á www.youtube.com. 

Síðasta vika var svona frekar erfið. Arnór fór náttúrulega á mánudaginn en ég nenni ekki að tala um það meira. Ég hitti Peter Veigele á þriðjudagskvöldinu. Hann er semsagt sonur vinkonu mömmu og er 23 ára. Hann var einn í fríi í Bandaríkjunum og var búinn að ferðast til Washington og Atlanta áður en hann kom til New York. Mér fannst þetta mjög fyndið hvernig þetta kom til að hann ferðaðist til Ameríku. Hann ákvað semsagt á mánudegi að hann ætlaði að ferðast um Bandaríkin og hann þekkti fólk alls staðar sem hann fór. Hann sendi mér e-mail bara viku áður en hann kom og sagði mér að hann væri að koma og væri til í að hitta mig. Ég hef ekki talað við hann í 5 ár en ég sló til. Svo er hann líka hálfþýskur og talar bara þýsku, skilur reyndar íslensku, en ég á nú að kunna þýskuna þannig að ég þurfti að fara að æfa mig aðeins í þýskunni áður en ég hitti hann. Það var rosalega gaman að hitta hann og gekk bara svona þokkalega með þýskuna. Ég mundi nú reyndar ekki alltaf einhver orð en ég sagði þau þá bara á ensku eða íslensku og hann hjálpaði mér. Það gekk betur en ég hélt að tala aftur þýsku. Sem er gott:D en ég verð að fara að bæta mig í þessu. Má ekki missa það.

Það var nú lítið annað gert í síðustu viku. Fyrir utan náttúrulega að Kristrún kom í heimsókn á föstudagskvöldinu en ég var nú búin að segja ykkur frá því. 

Ég vil nota tækifærði hérna til að óska honum Erni Viðari Skúlasyni, pabba Arnórs, innilega til hamingju með daginn. Hann á nefninlega afmæli í dag og vona ég að hann eigi góðan dag í dag. Ég verð nú kannski bara að baka köku eða eitthvað í tilefni af afmælinu;). 

Nú er október alveg að klárast og hægt og rólega styttist í að mamma gamla komi og kíki á okkur. Ég hlakka mjög til að fá hana í heimsókn. Við ætlum að fara á Nobu, japanska veitingastaðinn fræga, og svo keypti ég líka miða á Cirque du Soleil fyrir okkur mæðgurnar á sunnudagskvöldinu. Þannig að það verður nóg að gera hjá okkur. Síðan nýtum við nú eflaust tímann líka til að kíkja í búðir og skoða borgina og svona. En það eru semsagt bara tvær vikur og 2 dagar þangað til að hún kemur. 

Tíminn hérna mun breytast um helgina þannig að eftir laugardaginn næsta verður tímamismunurinn 5 tímar. Mér finnst samt spes að við fáum aukaklukkutíma um morguninn en ekki um kvöldið. Því núna verðum við alltaf að fara út í myrkri sem ég er ekki alveg nógu sátt með en jæja, svona er lífið. 

Kosningarnar eru síðan loksins á þriðjudaginn næsta. Það er búið að gera þetta svo ótrúlega spennandi að við erum allar að deyja úr spenningi. Gaman að sjá hvað gerist síðan eftir allt saman. Það lítur nú allt út fyrir að Obama sé að fara að rústa þessu en maður veit aldrei. Það getur allt gerst í svona kosningum. Spennó!!!!!

Jæja, ætla að drífa mig uppí skóla aftur! Heyrumst!

Strúnudagurinn

Ég tók gleði mína á ný í gærkvöldi þegar við Halla sóttum Kristrúnu á 94.stræti þar sem hún var með pabba sínum komin til New York. Dagurinn byrjaði þokkalega hjá okkur fyrir utan það að ég fann á mér að þetta yrði erfiður dagur þar sem þetta var föstudagur, lengst skóladagurinn minn í vikunni og ég var ótrúlega þreytt. Ég nýtti alla mína orku í Horton, fyrsta danstímanum okkar, og eftir það var ég allan daginn alveg að bugast. Endaði með því að þurfa að setjast niður í jazztímanum, síðasta tímanum kl.4:30 vegna þess að vöðvarnir mínir höfðu gefist upp. Eftir skóla fórum við Halla síðan saman í súpermarkaðinn til að versla í matinn og eftir það sóttum við Strúnu. Það var svo gaman að hitta elskuna og við drifum okkur heim til að elda sítrónukjúkling. Hann var ljúffengur að vanda (takk fyrir uppskriftina amma mín, hún slær í gegn hérna) og svo skelltum í eina brownies fyrir okkur stöllur. Það var bara ágætt en miklu betra daginn eftir þegar maður var nývaknaður;). Við lögðumst síðan bara snemma í rúmið og ætluðum okkur að horfa á American Psycho en vorum svo allar svo ótrúlega þreyttar að við ákváðum bara að fara að sofa. Kristrún var reyndar fyrst til að sofna og gaf frá sér brjálaða dauðakippi, en harðneitaði að hún hefði sofnað. 

Dagurinn í dag var svo æðislegur. Við vöknuðum frekar snemma, um hálf9, og fengum okkur hafragraut. Síðan drifum við okkur í föt og hoppuðum í Shuttle-bus sem var í staðinn fyrir lestina því að það er alltaf eitthvað í fokki hérna með lestarkerfið. Við þurftum semsagt að taka strætó á 96.stræi og þaðan tókum við lestina að Columbus Circle til að fá okkur kaffibolla og rölta um í Central Park. Það var svo frábært veður til þess í dag, allavega fyrri hluta dagsins. Það var mjög milt veður og laufin á trjánum voru öll búin að litast. Það voru tré í öllum litum, rauð, gul o.s.frv. Það var svo rómantískt og hefði ekki verið slæmt að hafa hann Arnór sér við hönd á svona dögum. En ég lét mér nægja að hafa vinkonur mínar hjá mér. Við duttum inní einhverja samkomu þar sem fullt af fólki var samankomið til þess að skera út grasker. Svo stilltu þau þeim öllum upp útum allt og settum kerti í þau. Kannski verður kveikt á þeim á Halloween. 

Þegar við síðan vorum orðnar þónokkuð svangar þá fundum við okkur lestarstöð og tókum lestina niður á Houstonstreet þar sem við tókum Kristrúnu á The Corner Café, besta kaffihúsið okkar Höllu. Eins og alltaf þá stendur kaffihúsið fyrir sínu og við borðuðum dýrindisfokkasíur með kjúlla og pestoi. Alveg ótrúúúúlega gott. Og ekki má gleyma Mango-Cremé brulé sem er fastur þáttur þegar farið á þetta kaffihús. Þrjár saddar og sáttar vinkonur skelltu sér síðan í Urban Outfitters. Þessi er án gríns ALLTAF jafn flott. Mig langar svoooo mikið að kaupa mér húsgögn þarna eins og til dæmis sá ég flottasta stól ever sem mig langar svoooo í en kostar alveg $348 þannig að ég þarf eiginlega bara að spara fyrir honum.

Í Urban keypti ég mér alveg ótrúlega fallega peysu með lopapeysumunstri og hvað haldiði að peysan sé kölluð í búðinni.....ekkert annað en Icelandic cardigan. Langaði soldið að segja búðarkonunni að ég væri íslensk og reyna að fá einhvern afslátt en mér fannst það svo kjánalegt þannig að ég sleppti því. En ég er mjög sátt með nýju peysuna. 

Þegar leið á daginn fór veðrið að versna allsvakalega. Það byrjaði að rigna og rokið var ekki að minnka. Svolítið eins og íslenskt haustveður nema kannski aðeins heitari vindur. Eftir Urban þurftum við að fara til baka því að Kristrún átti að fara alla leið til baka í Harlem til að ná í dótið sitt og þurfti svo að hitta pabba sinn aftur klukkan 7. Við drösluðumst síðan aftur í þennan leiðinda strætó sem var í staðinn fyrir lestarnar á milli 96.stræti og 149.stræti. Á miðri leið fáum við að vita af því að strætóinn stoppar ekkert á milli 96. og 149. þannig að við vorum víst í vitlausum strætó ásamt næstum helmingnum af fólkinu í strætóinu. Allir voru að verða vitlausir og svo þegar loksins var komið á 149.stræti fór meiri en helmingurinn í næsta strætó til baka. Síðan var sko hörkurifrildi inni í strætóinu við bílstjórann útaf því að þeir væru ekki nógu vel merktir og eitthvað. Við Halla tókum þátt í rifrildinu sem var epískt. Hahaha, góður endir á góðum degi með henni Kristrúnu. 

Við Halla erum núna nýkomnar heim eftir að hafa kvatt elsku Kristrúnu okkar á lestarstöðinni. Það er alltaf jafnerfitt að kveðja einhvern sem kemur í heimsókn til okkar. Reynum nú reyndar alltaf að líta á björtu hliðarnar sem eru þær að það eru bara tæpar 3 vikur í mömmu mína og svo eftir að mamma er farin eru bara mánuður þar til við komum aftur á klakann. Ég enda bloggið mitt á mynd af okkur vinkonunum í Central Park:D

Eintóm sorg

Þessi dagur er búinn að vera ömurlegur. Gærkvöldið var síðasta kvöldið hans Arnórs hérna hjá okkur. Þessar þrjár vikur eru búnar að vera svo frábærar og ég er búin að vera svo ótrúlega hamingjusöm með Arnór minn hjá mér. Fannst eiginlega bara eins og að hann væri búinn að flytja hingað sem honum fannst líka. Fólk sem ég þekki ekki neitt tók meira að segja eftir því hvað ég var alveg ótrúlega hamingjusöm:D 

En hann þurfti að fara aftur til Íslands í dag. Við vorum saman alla helgina að reyna að klára það sem við ætluðum að gera. Fórum á Staten Island ferjuna á laugardaginn til að skoða frelsisstyttuna (í stað þess að borga pening og fá að fara uppað styttunni þá hugsuðum við frekar að borga ekkert og sjá styttuna í nokkurra metra fjarlægð og geta tekið mynd af henni). Það var alveg ótrúlega kalt á ferjunni en samt skemmtum við okkur alveg konunglega. Skelltum okkur síðan aðeins í búðir og fórum svo bara heim til að chilla og horfa á dvd. Í gær hófum við daginn á því að fara á kaffihúsið svona í síðasta sinn með Arnóri og það var bara helvíti gott. Og Arnór, þessi elska, splæsti í morgunmat fyrir okkur og Höllu líka. Síðan fórum við öll þrjú smá að shoppa svona það síðasta sem Arnór ætlaði að fá sér, fórum m.a. í einhverja listabúð fyrir hann.

Í gærkvöldi fórum við aftur í Rockefeller center því í fyrsta skipti sem við fórum hafði Arnór gleymt myndavélinni og hann vildi svo mikið taka myndir þar. Þannig að við skelltum okkur. Það var alveg rosalega kalt, kólnar og kólnar með hverjum deginum núna. Sem er nú ljúft:D Síðan fórum við bara heim og nutum þess að vera með hvor öðru. 

Mig langaði ekki að fara að sofa í gær, er búin að vera með hnút og maganum og kökk í hálsinum (alveg við það að gráta) alla helgina. Leið síðan svo ótrúlega illa í dag að ég hélt að ég væri að fara að æla í fyrsta danstímanum í dag. Ég fór með Arnór á flugvöllinn áðan og átti alveg ótrúlega erfitt með að gráta ekki. Ég hélt grátinum inni í mér fyrir Arnór og dreif mig síðan í lestina. Nú er ég búin að gráta svo mikið að það eru örugglega engin tár eftir. En ég ætla að reyna að láta mér líða betur með því að horfa á Sex and the City með Höllu vinkonu. 

Við Arnór í South Ferry

17.október

Komin helgi aftur. Sem er alltaf ljúft. Mamma hennar Hildar kom í heimsókn til okkar á miðvikudagskvöldinu og verður fram á næsta miðvikudag. Alltaf gaman að fá gesti. Það sem er þó ekkert svo rosalega gleðilegt er að hann Arnór minn er að fara aftur til Íslands á mánudaginn þannig að ég hef bara 2 daga í viðbót með honum. Svo þarf maður að bíða í 2 mánuði og 3 daga þar til að ég fer til Íslands fyrir jólafríið. Það eru nú reyndar fleiri gestir að koma í heimsókn til okkar á næstunni. Gullið hún Kristrún ætlar að kíkja í heimsókn í næstu viku sem er ljúft, og við Halla ætlum að sýna henni borgina. Mála bæinn rauðan eins og maður segir. Ætlum að taka hana á fræga kaffihúsið og margt fleira skemmtilegt. Ekki nóg með að Kristrún ætlar að skoða fylgsnið okkar heldur ætlar Morin mín að koma í heimsókn 14.nóvember. Ég get ekki beðið eftir að fá hana mömmu mína til mín, eftir svona langa tíma. Maður verður nú pínu mömmubarn ef maður er svona lengi í burtu.

Í þessari viku fengum við nýjan jazzkennara sem heitir Mrs.Wong og við vorum búnar að heyra ýmislegt um hana. Ekki allt jákvætt skal ég segja ykkur. Konan mætir og ég var svoooo hrædd við hana sko. Svo byrjar hún að lesa upp og les upp Ólöf, eða Olaf eins og allir hérna segja, og ég segi henni að ég noti alltaf millinafnið mitt sem er Helga. Þá hreytir hún í mig:"I'm just reading what says in the book." Ég bara:"Yes, I know. I am just telling you." Þá talar hún við hópinn og segir í alveg rosalega dónalegum tón:"Oh, she's ju

st telling me." Sko annað hvort var hún á túr eða eitthvað í fyrsta tímanum eða bara í extra góðu skapi í gær. En hún var allaveg MIKLU skárri í gær en á þriðjudeginum. Vonum að hún hafi bara verið í vondu skapi því ég þoli ekki svona. Sérstaklega líka því að hún þekkir suma nemendurna og hún tekur þær svo fram fyrir alla aðra. Mér líður alltaf eins og að hún horfi bara framhjá mér. En því ætla ég að reyna að breyta með því að verða fabulous:D

Við stelpurnar erum búnar að sjá Miss J, eins og hún er alltaf kölluð uppí skóla, en það er Judith Jamison artistic director of the Alvin Ailey American Dance Theater. Ekta celeb á ferð og hér er mynd af henni svo þið fáið smá hugmynd um hver þett

a er. Þetta er án gríns svo ljúf kona. Hún bara heilsaði okkur á fullu og spurði hvernig við hefðum það og svo framvegis bara upp úr þurru því við vorum að labba út úr skólanum og hún stóð fyrir utan. Alveg æðislega indæl elska!

Ég er búin að redda mér flugmiða heim á klakann í desember. Bara svona til að vera heima hjá mömmsu og Arnóri og þeim öllum yfir jólin og svona. Ég semsagt flýg af stað Þorláksmessukvöld og lendi heima klukkan nákvæmlega 6:45 aðfangadagsmorgun. Þetta verða svo sannarlega spes jól hjá mér þetta árið. Voðalega ómerkilegar og ódýrar jólagjafir frá mér, alls ekki búast við neinu en ég geri mitt besta. Og svo að vera uppá flugvelli á aðfangadag verður mjög skrýtið. Finnst reyndar leiðinlegast við þetta að ég gef ekki skellt mér niður á Laugarveginn á Þorláksmessu og fá mér kakó með mömmu og systrum. En svona er lífið nú stundum. Flugmiðinn var svo andskoti dýr hefði ég komið bara heim degi fyrr. Svo verður flogið aftur út 11.janúar. Við Halla fengum aukaviku af jólafríi útaf dýrum flugmiðum. Indælisfólk þarna uppí skóla:D. 

  

En þetta er allt og sumt fyrir þessa vikuna. Og Hildur ég lofa að fara að senda þessi Victoria's Secret nærföt fyrir þig á morgun. Er alltaf að gleyma því:S Sorrý sys!

Sæl að sinni, Ólöf

Löng Helgi:D

Langa helgin er komin:D Það er gleði á heimilinu í Harlem, svo sannarlega. Ég, Arnór og Halla skelltum okkur í bíó í gærkvöldi í tilefni af þessari gleðihelgi. Ég var að deyja úr þreytu eftir lengsta skóladag í geimi en ég ákvað nú samt að maður varð að gera eitthvað. Þannig að við komum okkur loksins saman um hvaða mynd við vildum fara á. Ákváðum að skella okkur á RocknRolla, nýju Guy Ritchie myndina og hún var bara helvíti góð. Dottaði reyndar stöku sinnum ekki af því að myndin var eitthvað leiðinleg heldur bara því ég var svo helvíti þreytt. En þetta var nú frekar viðburðarrík bíóferð. Við tókum auðvitað lestina á Times Square þar sem bíóið er sem við ætluðum í. Á lestarstöðinni á Times Square var síðan einhver hópur af fólki samankominn. Við ákváðum að athuga þetta því við sáum fullt af blóðslettum á gólfinu. Þá voru einhverjir löggumenn að yfirheyra konu sem var öll alblóðug í andlitinu og það frussaðist blóð úr munninum hennar þegar hún talaði (eins og að hún hefði verið kýld). Það var líka gaur þarna og hann var að segja löggunni að einhver annar gaur hefði verið að reyna að stinga hana. Okkur fannst þetta frekar brútal og drifum okkur í burtu. 

Svo þegar komið var inní bíósalinnn, með popp og gos í hendi auðvitað, þá tekur Halla eftir einhverri gellu sem sat við hliðina á henni sem var ein á myndinni. Allt í lagi með það en síðan þegar Ludacris kemur fram í myndinni þá allt í einu heyrast einhver kynlífshljóð upp úr gellunni og kyssihljóð og eitthvað slíkt. Þá var hún víst bara sjúklega heit fyrir honum og talaði varla um annað en hvað hann var alveg ótrúlega heitur. Ég lít eitthvað betur á hana og sé að hún heldur á brúnu bréfpoka með flösku í. Það þurfti ekki að segja mér tvisvar að þetta var klárlega áfengur drykkur, einmitt líka miðað við hvernig hún var að láta. Voðalega fyndið samt að fara ein í bíó með áfengi, fær semí respect út á það. 

Þetta er ekki allt. Það sat gaur fyrir framan okkur, einhver svona spanjóla gæi. Arnór sat beint fyrir aftan sætið hans og apparently var hann alltaf að reka fæturna í stólinn hans. Það endaði með því að hann án gríns stóð upp og fór að segja okkur að hætta þessum látum að hann væri alveg að verða brjálaður. Við skildum ekkert í þessu því að Arnór var alveg kyrr eiginlega alla myndina, rakst kannski eitthvað örlítið. Þetta var pott þétt svona gaur sem þarf svo sannarlega á Anger Management að halda. Hann var líka með dóttur sinni, ekki eldri en 10 ára, og konu sinni á myndinni. Þessi mynd er klárlega ekki fyrir börn yngri en 10 ára. 

Við Arnór fundum okkur svo sannarlega í The Village í dag. Ætlum alveg pott þétt að flytja þangað næst. Þó að við þurfum að búa í einhverri holu þá verður þetta heimili okkar. Við fundum okkur alveg fullt af skemmtilegum marköðum þarna í kring til að skoða fullt af dóteríi. Arnór skellti sér á tvenn sólgleraugu og einhverja boli. Helvíti góð kaup!

Okkur er boðið í eitthvað partý sem er í kvöld. Við Arnór og Halla ætlum líklega að skella okkur. Maður hefur aldrei fengið að fara í almennilegt partý, alltaf allt bannað innan f*** 21 árs. En svona er lífið. 

Heyrumst seinna, kiss kiss!

8.okt

Dagurinn í gær var svo góður dagur hjá mér í skólanum. Ég var hálfslöpp um morguninn, alltaf með þessi leiðindi í maganum, en ég ákvað að harka bara af mér og drulla mér í tíma. Það var ballett í fyrsta tíma með Pedro Ruiz, sem ég án gríns ELSKA núna. Hann er svo mikið æði og gerir ótrúlega skemmtilegar æfingar. Hann er spænskumælandi, frá Suður-Ameríku að ég held, og talar svo skemmtilega þegar hann ber fram öll ballettorðin. Í balletttímanum í gær gekk mér svo ótrúlega vel sko. Ég gerði allt fullkomlega vel (eða allavega mjög vel;)) og hann var alltaf að hrósa mér. Svo í adagio, æfing út á gólfi, þá lét hann mig gera aftur ecarté sem þýðir að ég set fótinn upp til hliðar. Hann labbaði síðan til mín og lyfti fætinum mínum alveg upp í 180 gráður og sagði svo: "Sko þú getur þetta alveg, ég vissi það. Þú ert með svo fallega fætur." Ég án gríns brosti allan hringinn og var svo glöð það sem eftir var dagsins. Hann hrósaði mér líka svo mikið eftir tímann og sagði að ég væri að bæta mig alveg gríðarlega. Gleði, gleði, gleði!!!

Þegar ég síðan kom heim þá reyndar fékk ég aftur svona heiftarlega í magann, tók Alka Seltzer (sem bara virkar helvíti vel) og horfði á Little miss Sunshine með Arnóri. Fór svo bara snemma í háttinn. En hvað gerist þegar ég vakna í morgun. Ég er að drepast í hálsinum og er stíf í bakinu, alveg frá hnakkanum og alveg niður allt bakið. Get ekki snúið mér og þurfti þar af leiðandi að horfa á í dag. Ógeðslega pirruð útaf þessu. Það er svo leiðinlegt að horfa á tíma, og mér líður alltaf eins og að ég sé bara að aumingjast með því að horfa á en svo náttúrulega finn ég strax af hverju ég er ekki með þegar ég hreyfi mig þannig að það er kannski bara ágætt að leyfa þessu að hverfa svo ég geti verið góð á morgun. Ég VERÐ að taka þátt á morgun. Ballett með Ruiz og líka síðasti Jazztíminn með Mr. Mann. 

Það er mjög leiðinlegt að hann sé að fara, mun sakna hans mjög. Erum líka að fara að fá einhverja konu í staðinn sem heitir Miss Wong og ég er búin að heyra svo mikið um hversu klikkuð hún sé. Þetta verður mjög spennandi.

Framundan er líka löng helgi og ég ætla svo sannarlega að vera frísk þá þar sem við Arnór ætlum að gera eitthvað skemmtilegt. Líklegast að fara út að borða. Hlakka mjöööööög til!!!:D

132.57 F*** KRÓNUR

Hvar endar þessi vitleysa!!!?????

Ég er í stresssjokki hérna. Var að fara útaf heimabankanum mínum og tékka á genginu eins og ég geri alltaf og hvað sé ég.........132,57 KRÓNU DOLLARINN!!!!!!!!

Hvað er að gerast? Ég er í svo miklu sjokki sko. Launin mín frá sumrinu eru bara að fara í vaskinn yfir þessu andskotans gengisfalli. Það er sko eins gott að ríkisstjórnin eða hver það er sem getur reddað þessu fari að standa sig! Maður er í námi, fátækur námsmaður og þá gengur ekkert svona sko. 

Mig langar...

Við Halla tókum röltið á Houston street í dag og vá hvað ég er ÁSTFANGIN af þessu hverfi þarna hjá Houston street. Mig langar svo mikið að finna mér íbúð þar eftir ár þegar leigusamningurinn á þessari endar. Ég er svo klárlega búin að ákveða að ég ætli að búa þarna, alveg sama þó það sé bara einhver hola en staðsetningin er bara frábær. Það er allt þarna. Broadway rétt hjá, Urban Outfitters í göngufæri, besta kaffihús í geimi (The Corner Cafe) með mangó-créme brulé á næsta horni og ég veit ekki hvað og hvað. Löbbuðum líka framhjá svona "flóamarkaði" hálfgerðum sem ég myndi aldrei stoppa hjá en svo bara fann ég fullt af stöffi. Sá klikkað flott stígvél sem kostuðu örugglega ótrúlega lítið sem mig langaði svooo mikið í en það var stelpa sem var sko án gríns svona tveimur sekúndum á undan mér að máta þau og vitiði hvað hún keypti sér þau. Ég var brjáluð því svo sagði stelpan sem var að selja þau að hún væri búin að vera með þau svo lengi en enginn gat keypt þau því allir voru með of stóra kálfa í þau. ÉG ER MEÐ ALVEG ÓTRÚLEGA GRANNA KÁLFA og á mjög erfitt með að finna stígvél sem passa. En ég verð bara að reyna að sætta mig við þetta. Keypti svart-hvíta ljósmynd/plakat af Ray Charles og alveg ótrúlega fallega eyrnalokka þannig að ég gerði nú alveg góð kaup. Við Halla fórum líka í Urban og ég er svoleiðis að elska þessa búð og hún er svo hættuleg því það er alltaf eitthvað sem ég finn í henni og hún er svo sannarlega ekki ódýr. En ég keypti bara tvo kjóla, fyrir Aldísi systur, þannig að ég var ekki að borga;)

Í gærkvöldi var smá djamm á okkur og þið getið séð myndirnar inná Facebook, setti líka inn fyndnasta myndband ever, af Höllu að reyna við að koma skeið af kanil niður;) Mjög fyndið!!!

Svo er skóli aftur á morgun. Erum að fara í Theater Arts þar sem við þurfum að syngja:S sem er minn veikleiki skal ég segja ykkur og ég HATA þetta svo mikið. En það eru bara tveir tímar eftir af því og svo fáum við pródúsent, rithöfund og fleiri til okkar. Voða spennt yfir því. En ég get hlakkað til helgarinn næstu því hún verður svo sannarlega löng. Þriggja daga löng helgi út af Columbus day á mánudeginum. Við Arnór ætlum að fara út að borða og gera eitthvað rómó. Hlakka til!!!!

:D Ólöf

IKEA

Miðvikudagurinn var ansi erfiður skal ég segja ykkur. Ég mætti auðvitað í skólann eins og venjulega kl.8:30 og var síðan búin kl.4:20 (eins og venjulega). Við Arnór höfðum ákveðið að skella okkur í IKEA þá til að kaupa svona það nauðsynlega eins og stendur, kommóðu fyrir hann, skóhillu og margt fleira. Þannig að beint eftir tíma þurfti ég að drífa mig niður í sturtu í skólanum svo að við gætum skroppið bara beint þar sem maður hoppar ekkert bara uppí bíl og er kominn í IKEA innan hálftíma. Þvert á móti þá þurftum við að taka lestina til Brooklyn í rúman hálftíma og skipta síðan yfir í rútu sem keyrði okkur í IKEA. Við vorum komin á leiðarenda um 10 mínútur í 6, sem okkur fannst nú bara helvíti góður tími. Tókum okkur góðan tíma í IKEA, að finna stöff sem okkur vantaði og fundum líka bara fullt af dóti. Skelltum okkur síðan í teríuna og fengum okkur sænskar "frikadellar":D. Þær voru ljúffengar. Þegar við síðan komum að kassanum þá sáum við þessa líka svaka sniðugu kerru, til að drösla dóti með og í stað þessa að borga 90 dollara í heimsendingu þá keyptum við bara þessa kerru á undir 20 dollara og keyrðum kommóðuna, stólinn og skógrindina í kerrunni heim. Þetta gekk svona þokkalega, nema þegar það koma að því að halda á þessu öllu saman um tröppur á lestarstöðum þá vandaðist málið. En það er nú svo nice fólk hérna í New York þannig að við fengum hjálp oftar en einu sinni. Tókum reyndar vitlausa rútu til baka frá IKEA sem keyrði okkur á allt aðra lestarstöð en okkar þannig að við þurftum að taka 3 lestar, dröslandi kommóðu, bala og fleiru með okkur. Það var pirringur á mann á tímabili en þetta reddaðist allt saman á endanum og við hlægjum að þessu núna:D! 

Það var reyndar eitt mjög fyndið að þegar við vorum að labba síðasta spölin heim, frá lestarstöðinni okkar, þá hittum við Bourbon. Það fyrsta sem hann gerði var að bjóða Arnór marijúana og dróg upp poka sem hann ætlaði að gefa honum. Mér fannst þetta svoooo fyndið og Arnór bara:"Uuhh, nei takk. Takk samt." Það er allt svo straight forward hérna sko að það er ekki fyndið.

Kveðjur frá Ameríkunni, Ólöf

Herlegheit

Á laugardeginum tók ég Arnór með mér að skoða Central Park. Hann var voðalega æstur að skoða garðinn þannig að við skelltum okkur. Við röltum um garðinn í þónokkurn tíma því Arnór vildi endilega finna stað þar sem við vorum ein. Skildi ekkert í honum en svo loksins þegar við fundum stað þar sem við vorum ein þá stoppaði hann mig allt í einu. Hann fór að segja mér hvað hann elskaði mig mikið og svoleiðis og dróg svo upp hring:D. Ég fór í algjöra kleinu og vissi ekkert hvað var að gerast. Svo þegar ég loksins komst niður á jörðina þá spurði hann mig hvort ég vildi trúlofast honum og ég auðvitað játaði því. Mér finnst þetta hálfótrúlegt að þetta hafi gerst en svo líður mér líka rosalega vel yfir þessu. Það eru eflaust margir að velta því fyrir sér hvað við erum að hugsa þar sem við erum svo ung en þegar maður veit það þá veit maður það bara og ekkert hægt að útskýra það neitt frekar. 

Jæja, þá héldum við okkar fyrsta almennilega partý um helgina. Á laugardagskvöldinu buðum við vinkonum okkur frá Latin-Amerika að joina okkur í smá drykkju. Hidur og Halla fóru út að sækja þær á lestarstöðina um 9 leytið og voru ekki komna fyrr en um 10 til baka því þær villtust víst eitthvað þessar elskur, Tatiana og Natalia. Nehuian fór uppúr lestinni á einhverjum kolvitlausum stað þannig að þær þurftu að fara alla leið að sækja hana síðan líka. En Camila á ekki síma, eða á aldrei inneign, þannig að það er ekki hægt að hringja í hana og við vissum ekkert hvar hún var eða neitt þannig að við fórum bara heim og þurftum að bíða eftir að hún hringdi í okkur. Svo loksins hringdi hún í okkur og við fórum að sækja hana. Og þá byrjaði ballið sko. Það mættu einhverjir gaurar heim til okkar sem við þekktum ekki rassgat. Ég var ekki alveg að fíla það að bjóða bara einhverjir hérna upp í íbúðina okkar en þeir voru svosem ágætir og ég nennti ekki að vera með bögg. Annar þeirra var samt semí ógeðslegur og hét Amen (líka kallaður Jesus) og hinn hét Walter (kallaður Young Skywalker). Amen var alltaf að snerta stelpurnar á óþægilegum stöðum og okkur fannst hann frekar creepy. Langar aldrei að fá þessa menn inn til mín aftur. Partýið var orðið helvíti hresst, enda var nóg til af bjór og einhver mætti líka með Malibu flöskur þannig að það var nóg til fyrir alla. Svo fannst mér svo kjánalegt að allir voru að kalla þetta "engagement-party" sem er svoooo bandarískt og ég var eiginlega ekki að fíla alla þessa klisju. En ég meina maður er nú í USA. 

Það var hringt á dyrabjölluna okkar í miðjum herlegheitum og einhver bara opnaði fyrir þeim sem var að hringja eins og ekkert væri sjálfsagðara. Athugaði ekkert hver þetta væri eða neitt. Svo voru þetta einhverjir gaurar sem strákarnir sögðu að væri ekki "good company" og þá fylltist mælirinn. Ég varð svo brjáluð að einhver hefði bara hleypt þeim inn og ég sagði bara:"Nei, þið eruð ekki velkomnir og rak þá út". Ég vil ekki fá hvern sem er hérna inn. 

Eftir þetta fór partýið eiginlega bara hægt og rólega að taka enda en partý er ekki partý ef enginn ælir og auðvitað þurfti einn óþekktu strákanna, Young Skywalker, að æla á gólfið þegar hann var að klæða sig í skóna. Ég var inni í herbergi að klæða mig í náttföt þannig að ég kom ekkert nálægt því að þrífa það upp sem var mér mjög mikill léttir en ég hins vegar fann mikla fýlu koma inn í herbergið okkar Arnórs. Ég hefði örugglega lamið drenginn eða eitthvað hefði ég verið frammi, svo pirruð var ég. En loksins voru allir farnir út, nema náttúrulega spænsku stelpurnar því þær ætluðu auðvitað að gista bara. Þær búa allar svo lengst í burtu að við gátum ekki látið þær taka lestina hvað þá leigubíl. 

Daginn eftir vöknuðum við öll frekar ógeðsleg og átum öll kókópöffs og drukkum kók:D Við reyndar þurftum að komast að því þegar við vöknuðum og vorum öll að pissa í okkur að klósettpappírinn var búinn í húsinu þannig að Arnór yndi skrapp útí búð og keypti það sem vantaði. Svo skelltum við Arnór okkur á kaffihús bæjarins, fengum okkur góðan morgunmat og skruppum niður í Chinatown og á Canalstreet og Broadway. Arnór verslaði sér nokkra hluti, skó, boli og jakka, en ég lét það vera að fá mér eitthvað þar sem ég á ekki einu sinni nóg pening til að fá mér að borða. Verð víst bara að svelta í einn dag í viðbót. 

En ég nenni ekki að skrifa meira!

-Ólöf

ARNÓR ER KOMINN!!!

SHITTA-FOKKING-MOTHERFOKKER-FOKKSHIT!!!!!

Arnór gaf mér næstum því hjartaáfall í gærkvöldi þegar hann hringdi í mig um 9 leytið. Við Halla sátum inni í herberginu hennar að horfa á Friends, minding our own business, þegar síminn minn hringdi. Ég stekk fram og sé að Arnór er að hringja. Ég svara honum mjög glöð að heyra í honum og það fyrsta sem hann segir er:"Númer hvað er húsið ykkar í New York?" Ég skildi ekkert hvað hann var að fara með það en ég allavega bara svaraði honum. Þá sagðist hann bara eitthvað vera að chilla í New York og ákvað að kíkja við. Ég missti andann næstum og skildi ekkert hvað hann var að segja því hann var búinn að segja mér að hann kæmi eftir viku. Ég var svo pottþétt á því að hann hefði ekki verið að ljúga og hefði bara óvart sagt mér það. Svo lít ég útum gluggann og sé leigubíl rétt hjá íbúðinni. Ég vissi ekki hvað ég átti að halda og Halla stóð fyrir aftan mig eins og eitthvað gimp hlæjandi af sér hendina. Ég hugsaði ekkert heldur kastaði frá mér símanum og hljóp niður á sokkalistunum. Þegar ég opnaði hurðina niðri sá ég í taxanum að þetta VAR Arnór sem sat þarna í bílnum og var að borga bílstjóranum. Ég brást við mér því að fara í hláturskast og stóð þarna í bleytunni á sokkalistunum alveg sama. Ég hrinti honum næstum um koll þegar ég henti mér á hann og kyssti hann og knúsaði. Hann kom mér SVO SANNARLEGA í opna skjöldu. Mig grunaði bara ekki neitt. En ég er svo hamingjusöm að hann sé kominn til mín elsku ástin mín!!!

Stelpurnar eru að koma í heimsókn til okkar í kvöld og það verður svo sannarlega djammað. Enda gríðartilefni til þess en ég kem að því seinna.

Hamingjukveðjur frá Harlem, Ólöf

Miðvikudagur

Vikan líður eins og ég veit ekki hvað. Þetta líður allt svo hratt hérna þegar það er svona mikið að gera hjá manni sem er nú eiginlega bara jákvætt. Þetta var orðið svo leiðigjarnt hérna þegar við vorum ekki byrjaðar í skólanum, þá höfðum við aldrei neitt að gera. Ég átti bara þokkalega helgi fyrir utan þetta leiðinda atvik þarna á laugardagskvöldinu. En ég reyni bara að láta það fara framhjá mér og hugsa ekki um það, þarf svo að redda mér fölsuðum skilríkjum;). 

Við Halla áttum ljúfan dag á sunnudeginum eftir að ég blótaði dyraverðinu í gríð og erg í blogginu mínu. Við skelltum okkur downtown í Victoria's Secret og ég verslaði pínu smá. Maður getur eiginlega ekki annað en að kaupa sér eitthvað þegar maður fer í þessa búð því það eru alltaf svo góð tilboð í gangi og svona:D. Svo röltum við niður Fifth og alveg niður á Union Square þar sem einhver markaður var. Það er það sem mér finnst svo frábært við þessa borg að þú þarft bara að vera á röltinu einhversstaðar og það er alltaf einhverjir markaðir eða eitthvað sem þú getur fundið og skoðað fullt af skemmtilegum hlutum. Svo er maturinn svo rosalega góður á þessum stöndum; ferskir ávextir, gyro og margt fleira. Þetta er svona hverja einusu helgi. Eftir að hafa skoðað okkur um á markaðnum fórum við í Virgin til að ég gæti keypt mér Sex and The City seríu fyrir næstu vikuna. Er búin að temja mér það og er komin uppí þriðju seríu. Svo er það Friends næst (tók reyndar með mér 1. og 2. seríu á Friends). Halla gerði stórkaup í Virgin og var svo sannarlega ekki að sjá eftir því. Hún keypti sér klassadiska. 

Sáum líka celeb í Virgin. Dverginn sem leikur í Death at a Funeral. Hann leikur í fullt af myndum, man bara ekki akkúrat núna hvaða myndum. 

Eftir stórkaup í Virgin vorum við orðnar ansi soltnar þannig að við fórum í Whole Foods sem var hinum megin við götuna og gripum pízzasneið og ferska ávexti með okkur. Svo má auðvitað ekki gleyma Vitamin Water, það þarf alltaf að fylgja. Þetta er svo ótrúlega gott og það sem er enn betra er að það er rosalega hollt, fullt af vítamínum og svona:D.

Í gærkvöldi skelltum við okkur í bíó. Við ætluðum upphaflega að sjá Vicky Christina Barcelona, nýju Woodie Allen myndina, en allt kom fyrir ekki. Myndin var semsagt ekki sýnd á þeim tíma sem við héldum að hún væri sýnd þannig að við skelltum okkur á Burn before Reading með Brad Pitt og George Clooney. Hún var svosem alveg fyndin, voðalega kaldhæðin, en mér fannst hún eiginlega ekki 12 dollara virði. Reyndar var eitt mjög jákvætt þetta kvöld. Ég var í stígvélunum mínum sem mamma keypti fyrir mig í sumar og ég fékk tvisvar hrós fyrir hvað ég væri í flottum stígvélum. Bara fólk útá götu sem varð bara endilega að segja mér hvað ég var í flottum stígvélum. Svo var stelpan sem var að selja nammið í bíóinu alveg rosalega nice. Spurði okkur á fullu um Ísland og svona. Maður fær það ekki oft frá kvenkyninu hérna á þessum slóðum. Stelpurnar hérna eru almennt mjög bitchy!!!

Næstu helgi ætlum við að bjóða Latínó vinkonunum okkar í heimsókn í ghettóið. Þær eru hálfsmeykar en við kennum þeim á þetta bara. Þær eru svo frábærar. Þær tóku víst alveg klikkað djamm síðustu helgi og við ætlum svo sannarlega að láta þær endurtaka það í þetta skipti með okkur

En ég er farin að tala við kærasta minn á msn!! 

- Ólöf

p.s. endilega kommenta, það er svo gaman að fá komment:D!!

Andskotans Aldurstakmark

Ok, við stelpurnar vorum farnar að sætta okkur svona þokkalega við að við getum ekki farið inná skemmtistaði hérna og svona en svo í gær þá fylltist mælirinn algjörlega hjá mér. Ég var búin að redda okkur stelpunum miða á Mugison tónleikana, sambönd sko. Nei semsagt frændi Arnórs, Biggi, er rótari fyrir Mugison hljómsveitina og hann fékk miða fyrir okkur. Við erum búnar að vera sjúúúklega spenntar að fá að fara á þessa tónleika í heila viku núna. Svo í gær var loksins komið að því og ég var búin að kaupa mér nýjan bol og allt. Við mætum á staðinn og ég segi við dyravörðinn að við séum á gestalistanum en honum er drullusama um það og biður okkur bara um ID. Ég sýni honum mitt og hann gerir enga athugasemd (greinilega mjög heimskur maður) en svo sýnir Hildur honum sitt og þá bannar hann okkur að fara inn því hann sér að Hildur er ekki orðin 21 árs. Ég sagði eitthvað:" We are on the fucking guest list" og hann hlustaði ekkert á mig. Svo hófst biðin endalausa. Biðum fyrir utan staðinn í svona allavega háfltíma og ég á fullu að reyna að hringja í Bigga og sendi honum sms. Svo loksins kom hann út um háfl9 og ætlaði að reyna að hjálpa okkur að komast inn. Byrjar á því að reyna "þær eru með mér" moveið sem var ekkert að virka því þeir spurðu strax um ID. Þá tók hann klassíska "þær eru ekki með skilríki" moveið sem þeir afskrifuðu alveg eins og skot. Vildu ekkert vinna með okkur hérna. Biggi fór þá inn og talaði held ég við managerinn og læti og var alveg í svona 20 mínútur að reyna að koma okkur inn. Það endaði með því að hljómsveitin kom öll út, The Mugsion, og þeir voru allir að reyna að hjálpa okkur. Biggi sagði held ég meira að segja að við værum að fara að spila með hljómsveitinni og eitthvað þannig rugl. En já semsagt á endanum þá fórum við í bömmer heim með lestinni og tókum Ólöf Ruth með okkur. 

Það var reyndar eitt soldið fyndið að á meðan við vorum að bíða eftir að Biggi var að reyna að redda okkur þá kynntumst við tengdó hans Mugison. Semsagt pabba hennar Rúnu. Þau búa í Connecticut í einhverju húsi þar hjá eitthvað svaka stóru vatni og þau eru alltaf að sigla og elda góðan mat. Hann gaf okkur símanúmerið sitt og e-mailið og sagði okkur að hafa samband við sig því að allir væru velkomnir heim til þeirra í mat og nóg pláss fyrir alla til að gista. Hann var alveg rosalega nice gæi, ótrúlega fyndinn. Talaði svona hálfa íslensku, hálfa ensku. En já kannski höfum við bara samband og bjóðum okkur í mat til þeirra við tækifæri. 

En eitt var mjöööög fyndið. Arnór var búinn að segja mér að ég gæti reynt eins og ég vildi að fá það uppúr Bigga hvenær hann kæmi og hann myndi ekki gefa sig. Svo þegar ég var að tala við Bigga þá sagði hann:"Kemur Arnór svo ekki í október?", og ég bara:"UUUhhh, veit ekki. Hann hefur náttúrulega ekki sagt mér neitt." Biggi:"Jú, ég held hann komi 9.október." Þannig að Arnór þetta var svo sannarlega ekki flókið, ég þurfti ekki einu sinni að spyrja hann. FACE!!!

Svo er það skólinn aftur á morgun. Enn ein vikan af þreytuverkjum en það er bara gaman. Ég fylltist svo gríðarlega mikilli orku í Horton-tíma á föstudeginum og ég vona að það verði aftur þannig á morgun. Milton Meyers er besti kennari í geimi!!

Þar til næst - Ólöf

Taumlaus gleði

Þá er ég búin að fá mér nýja tölvu:D! Fékk mér svarta MacBook sem var reyndar í dýrari kantinum en ég er mjög ánægð með hana. Þarf svo bara að finna út hvernig ég get transferað upplýsingarnar á gömlu tölvunni inná nýju tölvuna. Ekki nóg með að ég er komin nýja tölvu heldur erum við að fara að fá internetið í íbúðina okkar. Þessi yndislega kona sem er húseigandinn hjálpaði okkur með þetta. Hún er svo frábær að ég er alveg í skýjunum yfir hvað við lentum í góðri íbúð. Þannig að það er endalaus gleði hjá okkur!!!

Reyndar er ekki alltaf gleði hjá okkur stelpunum. Í gær vorum við bara í chillinu heima, ég nýkomin úr sturtu og eitthvað, þegar við heyrðum allt í einu svona 4-5 hvelli sem hljómuðu eins og flugeldar. En svo þegar við kíktum út sáum við að allir sem voru úti höfðu hent sér í götuna og bakvið bíla og svona og þá föttuðum við að þetta voru líklegast byssuhljóð. Það er semsagt svona félagsblokk, á vegum ríkisins, á móti íbúðinni okkar sem kallast Lincoln Project og það eru víst svona Project útum allt hérna. Síðan myndast stundum rígar á milli porjecta. En málið var semsagt það að einhver skaut af byssu inni í þessu Projecti. Sem betur fer þá slasaðist enginn en við erum hins vegar semí smeykar núna. Erum reyndar mjög heppnar að við erum búnar að kynnast aðaljöxlunum hérna í hverfinu þannig að við ættum ekki að lenda í neinu veseni;). Svo var víst svona "Shoot out" eins og maður kallar það í sama projecti einhverja nóttina um daginn, við reyndar heyrðum ekkert í því en þetta er alveg semíbrútal hérna víst. Reyndar sagði Lauren (gamli ballettkennarinn á Íslandi) að hún hefði líka heyrt í svona og hún bjó á 74th street þegar hún bjó hérna þannig að þetta er víst bara New York.

Svo er frændi hans Arnórs, Biggi Mugison, að koma á morgun og við fáum að fara á Mugison tónleikana allar saman. Get ekki beðið.......búin að hugsa hverju ég ætli að fara í og svona:D! Svo fara allir að koma hægt og rólega. Held að Arnór sé næsti gesturinn, þó að ég viti ekki hvenær hann kemur, og svo er mamma Hildar væntanleg. Linda frænka Arnórs er líka að koma til NY þannig að ég hitti hana líklegast. Og Kristrún auðvitað. Mamma ætlar vonandi að koma í nóvember þannig að það er bara allt að gerast!!!!!

En nóg í dag, ætla að fara að skoða hvernig fítusa þessi tölva hefur uppá að bjóða!!;)

Ólöf

Ný tölva

Þá er komið að því. Tölvan mín bilaði og ég er búin að vera í pirruðu skap síðan á fimmtidaginn útaf því. Það er fáránlegt hvað maður er háður þessum tækjum. En ég semsagt þarf að kaupa mér nýja tölvu. Ætla að fá Apple tölvu:D:D.....hlakka alveg soldið til að fá nýja tölvu. Hafði hugsað mér að skella mér á einn svartan. Sé bara hvað þetta kostar. Ætla allaveg að skella mér í Apple á eftir!
Það gengur allt miklu betur í skólanum. Maður er farinn að styrkjast helvíti mikið og ég finn alveg gríðarmun á mér. Er meira að segja í svörtu Diesel-buxunum mínum núna sem voru orðnar ALLTOF þröngar á mig áður neég fór út. Þannig að ég er nú bara frekar sátt með lífið eins og það er núna. Svo styttist í heimsóknin hans Arnórs. Ég get ekki beðið eftir að fá ástina mína til mín. Þetta er búið að vera ekkert smá erfitt svona lengi frá honum. Það er náttúrulega næstum því mánuður liðinn.
En já við fengum fyrsta gestinn okkar núna á sunnudaginn. Sandra, vinkona hennar Höllu, kom í heimsókn og var yfir nótt. Fór síðan aftur til baka á mánudeginum. Svo fer að styttast í að fleiri komi í heimsókn. Arnór, mamma hennar Hildar 15.október, mamma mín líklegast í nóvember og svo framvegis:D. Við verðum líka að fara að fylla aðeins uppí íbúðina okkar. Höfum ekkert fengið okkur neitt meira síðan bara þegar við fórum fyrst í IKEA og keyptum eldhúsborð og stóla. Mig langar rosalega að við fáum okkur einhvern lítinn sófa og sjónvarp auðvitað. Það er alveg fáránlegt samt hvað við sökum ekki sjónvarpsins meira. Gossip Girl og allt byrjað og við ekkert inní þessu. Frekar glatað! ´

Laugardaginn síðasta kom Ólöf í heimsókn að tékka á okkur hérna í Harlem. Kom í fyrsta skipti í íbúðina og leist bara helvíti vel á hana. Hún auðvitað tók með sér Bacardi romm með sér svo að við gætum nú loksins notað þessa hristara sem við eigum. Við blönduðum í nokkra Mojio, og auðvitað var ég barþjónninn, og það var unaður. Fengum líka annan gest upp til okkar. Buðum Bourbon að joina okkar í nokkra drykki og svo ætluðum við að færa okkur yfir til einhvers vinar hans sem að hans sögn átti Terrace með risastóru borði og fullt af stólum. Síðan þegar við mættum á staðinn þá voru bara hann, dóttir hans (sirka 19 ára) og einhver annar gaur inni í íbúðinni að reykja gras. Þetta var sko viðbjóðslegasta íbúð í geimi. Það var ekki mikið inni í henni, bara einn stór hornsófi, sófaborð og sjónvarp og svo borðstofuborð með stólum við. Svo spurðum við um þennan terrace og það var bara eitthvað pínulitlar svalir með einu litlu borði og einu skitnum stól. Við hlógum eins og ég veit ekki hvað þegar við komumst að því. En þetta var nú bara gaman þrátt fyrir ógeðslega íbúð. Sátum bara í chillinu að spjalla.

Svo á laugardaginn erum við stelpurnar að fara á MUGISON tónleikana sem VIP-gestir:D:D:D. Það er svona þegar maður þekkir rétta fólkið;).

En allaveg, við heyrumst þegar ég verð komin með nýja tölvu:D!!! GLEÐI!!

3 vikur!

Það eru komnar nýjar myndir inná myndasíðuna mína. Linkurinn er hér til hægri á síðunni. Svo getiði líka tékkað á bloggum stelpnanna og myndunum hennar Hildar.

En já nú eru þrjár vikur liðnar síðan við mættum á svæðið. Það styttist í mánuðinn. Þetta eru búnar að vera heljarinnar þrjár vikur og margt búið að gerast hjá okkur. Um helgina förum við í okkar fyrsta partý, loksins. Ólöf reddaði okkur, fann eitthvað partý (fyrir litlu börnin þar sem við erum ekki orðnar 21) sem er fyrir 19 ára og eldri. Við hlökkum mjöööög til. Svo er búið að bjóða okkur í African-American skrúðgöngu sem verður á sunnudeginum hérna í Harlem. Borboun, gaur sem við kynntumst sem er alltaf að hanga í Barber shoppinu við hliðiná, bauð okkur að koma. Sagðist endilega vilja fá okkur. Hann er mesti snillingur sko. Hann er svona rétt rúmlega þrítugur, örugglega atvinnulaus, og er alltaf á röltinu. Hann er með bling í báðum eyrunum og alveg ótrúlega fyndinn. Ruglar okkur Höllu alltaf saman, sem er ótrúlegt þar sem við erum eins og svart og hvítt. Svo erum við alltaf að hitta á hann á leiðinni heim úr skólanum. Það er svo geðveikt gaman alltaf að hitta hann. Tökumst alltaf í hendur svona eins og alvöru svertingjagaurar gera, ef þið vitið hvað ég meina;).

Var í tíma í dag og ég fékk á tilfinninguna eins og að tvær stelpur sem eru með mér í tímum, sem eru btw 18 ára og alveg frekar fáfróðar, þoli mig ekki. Hef reynt að tala við þær en það er useless, þær vita ekki neitt um lífið. Svona alveg ótrúlega týpiskir Bandaríkjamenn. Allavega þá semsagt byrjaði það eiginlega í jazzi á þriðjudaginn þegar ég var í hóp í horninu með annarri þeirra. Hún var alltaf að fara ofan á mig sem þýddi að ég gat ekki gert æfingarnar almennilega þannig að ég endaði bara með því að segja við hana að hún væri alltof nálægt mér og að hún þyrfti að færa sig aðeins lengra. Svo í morgun var ég í Horton og var að fara að gera æfingu og hin stelpan, þær eru semsagt vinkonur, stóð frekar nálægt mér. Ég sagði "Watch out", því ég var að fara að sparka fætinum út. Svo kemur hún yfir gólfið, búin að gera æfinguna, og segir "You watch out" við mig. Ég bara "What". Svo voru þær alltaf að gefa mér ill augu og svona. Voðalega spes. En what the hell mér er drullusama. Kannski fer það í taugarnar á þeim hvað ég er miklu betri en þær;). Hehe!!!

Peace out peeps....Ólöf

10. september

Vikan hálfnuð hjá okkur stöllunum hérna í Harlem. Ég er strax farin að hlakka til helgarinnar. Ekki það að það er leiðinlegt í skólanum, þvert á móti, hlakka bara soldið mikið til að þurfa ekki að vakna hálf7 um morguninn og geti bara sofið út. Miðvikudagar eru alltaf frekar chillaðir skóladagar hjá mér. Fer í Horton tíma með Milton Meyers, yndislega sætur maður sem er alveg ótrúlega skemmtilegur. Hann er alveg rosalega nice en á sama tíma mjög strangur sem maður þarf alveg á að halda. Síðan fórum við stelpurnar í eins og hálfs tíma hlé. Það var voða kósý. Sátum bara fyrir utan skólann okkar og ég lagðist bara útaf og dottaði örlítið. Eftir hléið var Body Conditioning hjá mér með henni Wendy Amos. Hún er líka svona eldri kona sem er alveg ljúfari en allt en aftur á móti mjög hörð við mann. Það þýðir ekkert að hangsa í tímum hjá henni. Eftir Body Conditionin tók við tveggja og hálfs tíma pása sem ég er í á hverjum einasta degi. Alltof löng pása að mínu mati en svona er þetta. Í breikinu mínu kynntist ég fullt af nýjum stelpum. Ég kynntist þremur stelpum frá Suður-Ameríku (Costa-Rica, Chile og Kólumbíu) og ein er frá Hollandi. Þær voru alveg rosalega skemmtilegar. Hef verið að reyna að tala við bandaríska krakka en við erum allar frekar sammála um að það er svo erfitt að tala við þessa krakka. Þau hafa svo allt aðra hugmynd um lífið en við. Þau eru alveg rosalega fáfróð um heiminn og tala um allt aðra hluti en við höfum áhuga á eins og t.d. hvort að þær eru í sokkum eða ekki í kringum kærastana þeirra því þær eru með svo ljóta dansarafætur o.s.frv. Ég bara get ekki talað um svona yfirborðskennda hluti. En stelpurnar frá Suður-Ameríku eru alveg órtúlega nice og mjög jarðbundnar.

Núna sit ég bara ein á La Perle Noir, kaffihúsinu okkar, og er að hanga á msn og svona. Sem ég geri ég hverjum einasta degi eftir skóla. En ég ætla að segja þetta gott í dag. Stelpurnar eru að bíða eftir mér að fara niður í bæ. Þangað til næst!!

- Ólöf

8. september

Skólinn aftur kominn á fullt eftir ljúfa helgi sem var reyndar gríðarlega fljót að líða. Á föstudeginum áttum við að fá rúmbotnana okkar, svona gaurar undir dýnurnar okkar til að hækka rúmin (erum búnar að sofa með dýnuna á gólfinu í 2 vikur). Botnarnir áttu semsagt að koma milli 17 og 21 um kvöldið á föstudeginum. Síðan þegar þeir komu aldrei þá ákvað ég að hringja og athuga með þetta allt sama. Ég fékk einhvern gaur í símann sem vísaði mér á annan gaur og þá kom bara talhólf. Þá hringdi ég aftur og þá gat fyrsti gaurinn víst alveg hjálpað mér eftir allt saman. Eftir mjööööög langan tíma í símanum fékk ég að vita að sendingin okkar átti að vera að bókuð. "Hvaða vitleysa er það?" æpti ég í símann, ætlaði sko ekki að láta þetta líða. Þá sagði hann mér að málið væri það að þeir hefðu reynt að hringja í okkur til að staðfesta tímann en þá erum við náttúrulega búnar að skipta um símanúmer, komnar með bandarísk númer, þannig að við gátum ekki svarað. Þá bara ákváðu þeir að hætta við að senda okkur fokking rúmin. Algjört helvítis kjaftæði! Og það sem ég þurfti að gera var að hringja í eitthvað enn annað númer daginn eftir. Ég var orðin ansi pirruð en ég ákvað að láta það ekki bitna á manninum þar sem hann var "in the assembly department and not supposed to do this" eins og hann orðaði það. Alveg rosalega spes hvað maður fær lélega þjónustu hérna í Ameríku á sumum sviðum. Klukkan var 9 um morgun á laugardeginum þegar ég vaknaði og hringdi í þetta númer. Þar fékk ég að tala við konu sem sagði mér aftur að það átti eftir að bóka sendinguna. Sagði mér svo að við fengjum þetta ekki fyrr en á þriðjudeginum. Ég hló beint framan í hana og sagði að ég ætlaði svo sannarlega ekki að sætta mig við það heldur ætlaði að fá sendinguna í dag. Þá sagði hún "I will call you back ma'm, I will do the best I can". Aldrei hringdi konan aftur heldur hringdi voðalega indæll maður í mig um 11 og sagði mér að botnarnir kæmu milli 2 og 6. Loksins fengum við botnana okkar um hálf4 sem var ljúft og nóttin, laugardag til sunnudags var ljúflegasta nóttin hingað til:D.

Á sunnudeginum fórum við Hildar í smá trans. Fórum niðrí í bæ í þeim tilgangi að bara chilla og hafa það kósý. Byrjuðum á að fara í Barnes and Noble að fá okkur kaffi og bækur, alltaf klassískt, og svo röltum við á 5th avenue til að skoða í búðir:D. Við löbbuðum framhjá Fashion Week tjöldunum og þar stóð FULLT af fólki fyrir utan með skilti í einhverjum skrýtunum kanínubúningum að æpa eitthvað að það ætti að hætta að drepa dýr fyrir föt og svo framvegis. Það var alveg ótrúlega fyndið, því þetta voru alveg eins aðstæður eins og í Sex and the City þegar Samantha fékk yfir sig rauða málningu þegar hún var að labba af Fashion Week því hún var í hvítri kápu. Mjög fyndið. Við röltum áfram og fórum í Saks 5th avenue beint á 8. hæðina, shoe heaven. Það var meira að segja sér lyfta sem fór bara upp og niður á milli 8. hæðarinnar og groundfloor. Þetta var dýrlegt, allt morandi í merkjaskóm. Louboutin, Gucci, Chanel, Fendi o.s.frv. Það var ógeðslega gaman að skoða og máta 800 $ skó:D Svo auðvitað fór Hildur í transinn sem ég talaði um áðan og fékk sér skó. Alveg crazy en já við semsagt drifum okkur aftur í Harlem til að ná í vísakortið hennar Hildar og veskið mitt, fórum svo alla leið aftur niður í bæ. Hildur keypti sér Chanel skó og Nine West hæla og ég keypti mér Nine West hæla á útsölu:D. Mjög góð kaup hjá okkur að mínu mati! Tek myndir af mér í skónum og skelli myndunum á netið. Heyrðu já og svo kemur ný syrpa af myndum af morgun, nennti ekki að taka myndavélina með á kaffihúsið núna. Svo var bara skóli í dag, same old same old.

Fórum rendar í okkar fyrsta Theater Arts tíma og það er bara mjög skemmtilegt. Hún er bara í rauninni að kenna okkur að fara út í heiminn eftir skólann og finna okkur vinnu. Hvernig við fáum okkur Agent og hvað við þyrftum að gera í áheyrnarprufum o.s.frv. Förum í söngtíma, leiktíma og svona kemur rithöfundur og talar líka við okkur. Hahahahaha! Við í söng!!!!!!

Nóg í dag......Ólöf