Músafjandi

Við stelpurnar keyptum músagildrur í gær til að drepa þetta ógeðslega kvikindi, eða mögulega fleiri, í íbúðinni okkar. Í gærkvöldi þegar við vorum að fara að sofa þá ákváðum við að láta reyna á það og settum upp músagildru með pepperoni í og settum hana beint fyrir framan ofninn þar sem Hildur hafði séð músina daginn áður. Hildur og Halla fóru inn til Hildar að horfa á Little Britain og ég fór inn til mín að horfa á Friends. Ekki leið langur tími þar til við heyrðum músagildruna poppa saman og eitthvað viðbjóðslegt tíst. Ég fraus í rúminu og gat ekki hugsað mér að standa upp til að tékk á þessu. Hildur kallaði á mig að drífa mig fram og athuga þetta og við vorum þannig í soldinn tíma að öskra á hvora aðra. Mjög dramatískt! Þegar við loksins þorðum að fara fram, í skóm auðvitað, þá sáum við að músin var ekki enn dauð heldur var bara föst með aðra löppina eða eitthvað og var hægt og rólega að færa sig undir ísskápinn. Ég var að fara á taugum þarna, titraði eins og ég veit ekki hvað og við vissum ekkert hvað við áttum að gera. Höfðum aldrei lent í þessum aðstæðum áður. Síðan breyttist ég allt í einu í eitthvað drápskvendi, tók ruslatunnuna, dróg músafjandann undan ísskápnum og skellti tunnunni ofan á. Þarna var músin núna undir tunnunni og við sátum allar í kring. Og ennþá heyrðust hljóð frá henni að engjast um! Þetta er það viðbjóðslegasta sem ég hef lent í á ævinni. Þegar músin vildi ekki deyja þá tók ég fram kakkalakkaeitrið sem stelpurnar höfðu líka keypt og spreyaði nógu af því undir tunnuna. Þannig að núna erum við með fullt lúsum eflaust og bakteríum eftir músaógeðið á gólfinu plús skordýraeitur. Á endanum drapst fjandinn, eða svo við héldum, og við reyndum að fara að sofa. Fórum allar inní sitthvort herbergið, lokuðum hurðunum og settum ferðatöskurnar okkar og dót fyrir hurðarnar svo að fleiri mýs kæmust ekki undir dyrnar.
Ég kom heim úr skólanum í dag, stelpurnar voru lengur en ég, og ég ætlaði mér að henda kvikindinu í ruslið. Þegar ég kom heim byrjaði ég á að opna glugga því það var ekki góð lykt í íbúðinni. Síðan lyfti ég ruslatunnunni og ætlaði að henda fjandanum en neinei þá bara skaustu hún undan tunnunni og fór undir stólinn, sem var í íbúðinni þegar við komum. Hún fokking leysti sig úr gildrunni og var ekki dauð. Og það sem var enn skrýtnara var að þegar ég færði stólinn fann ég hana ekki aftur, þannig að það er örugglega önnur hola þar einhversstaðar. Ég hoppaði í sturtu og dreif mig út eins og skot. Ég get ekki hugsað mér að vera þarna, langar ekki að búa þarna:(.........er að verða þunglynd eða eitthvað!!!!

Þetta er ekki í lagi og við ætlum strax til húseigandans þegar hún kemur heim úr vinnunni að segja henni frá þessu. Við ætlum að heimta að hún panti menn í þetta til að koma og fjarlægja gatið (sem við höldum að sé bakvið ofninn) og sótthreinsi svæðið!
Við getum ekkert sofið andskotinn hafið það! Hver veit nema að einhver viðbjóðsleg rotta skríði næst undan ofninum! Guð minn góður, ég vil ekki einu sinni hugsa um það. Og það sem var líka enn verra var að Hildur sagði að músin sem fór í gildruna í gær var miklu minni heldur en þessi sem hún sá þannig að það eru FOKKING FLEIRI MÝS ÞARNA!!!!!!!

- Ólöf, buguð (mig langar ekki heim:( )