Monday, October 20, 2008

Eintóm sorg

Þessi dagur er búinn að vera ömurlegur. Gærkvöldið var síðasta kvöldið hans Arnórs hérna hjá okkur. Þessar þrjár vikur eru búnar að vera svo frábærar og ég er búin að vera svo ótrúlega hamingjusöm með Arnór minn hjá mér. Fannst eiginlega bara eins og að hann væri búinn að flytja hingað sem honum fannst líka. Fólk sem ég þekki ekki neitt tók meira að segja eftir því hvað ég var alveg ótrúlega hamingjusöm:D 
En hann þurfti að fara aftur til Íslands í dag. Við vorum saman alla helgina að reyna að klára það sem við ætluðum að gera. Fórum á Staten Island ferjuna á laugardaginn til að skoða frelsisstyttuna (í stað þess að borga pening og fá að fara uppað styttunni þá hugsuðum við frekar að borga ekkert og sjá styttuna í nokkurra metra fjarlægð og geta tekið mynd af henni). Það var alveg ótrúlega kalt á ferjunni en samt skemmtum við okkur alveg konunglega. Skelltum okkur síðan aðeins í búðir og fórum svo bara heim til að chilla og horfa á dvd. Í gær hófum við daginn á því að fara á kaffihúsið svona í síðasta sinn með Arnóri og það var bara helvíti gott. Og Arnór, þessi elska, splæsti í morgunmat fyrir okkur og Höllu líka. Síðan fórum við öll þrjú smá að shoppa svona það síðasta sem Arnór ætlaði að fá sér, fórum m.a. í einhverja listabúð fyrir hann.
Í gærkvöldi fórum við aftur í Rockefeller center því í fyrsta skipti sem við fórum hafði Arnór gleymt myndavélinni og hann vildi svo mikið taka myndir þar. Þannig að við skelltum okkur. Það var alveg rosalega kalt, kólnar og kólnar með hverjum deginum núna. Sem er nú ljúft:D Síðan fórum við bara heim og nutum þess að vera með hvor öðru. 

Mig langaði ekki að fara að sofa í gær, er búin að vera með hnút og maganum og kökk í hálsinum (alveg við það að gráta) alla helgina. Leið síðan svo ótrúlega illa í dag að ég hélt að ég væri að fara að æla í fyrsta danstímanum í dag. Ég fór með Arnór á flugvöllinn áðan og átti alveg ótrúlega erfitt með að gráta ekki. Ég hélt grátinum inni í mér fyrir Arnór og dreif mig síðan í lestina. Nú er ég búin að gráta svo mikið að það eru örugglega engin tár eftir. En ég ætla að reyna að láta mér líða betur með því að horfa á Sex and the City með Höllu vinkonu. 


Við Arnór í South Ferry

1 comment:

Astridur said...

Æ, ég vöknaði um augun, ég vorkenndi þer svo mikið.
Knús og klemma frá mér, love Ásta frænka