Nýtt blogg

Ég sit hérna heima í tveggja og hálfs tíma hléinu mínu. Ákvað að skreppa heim því ef ég verð eftir uppí skóla í svona langan tíma, bara hangandi niðri í kjallaranum, þá sofna ég ALLTAF og á mjög erfitt með að vera í balletttímanum sem byrjar kl.3. 

Við stelpurnar fórum að sjá ABT í gærkvöldi. Búnar að hlakka lengi til að fara að sjá flokkinn. Það voru verk eftir Balanchine (elska hann), Jiri Kylian og Twyla Tharp. Þetta var í heildina mjög flott. Balanchine verkið var mjög fallegt nema hvað að mér fannst ekki réttir dansarar í réttum hlutverkum. Konan sem var svona hálf "aðal" var alls ekki nógu góð fannst okkur og þetta var örlítið skítugt. Jiri Kylian verkið var æði. Þetta var módernverk og alveg ótrúlega fallegt. Síðan var reyndar eitt bara stutt verk, pas de deux (þegar maður og kona dansa dúett), og Daniil Simkin var að dansa. Hann er GEÐVEIKUR!!! Án gríns þá er hann næsti Baryshnikov og þá er sko mikið sagt. Hann gerði einhver klikkuð hopp og ég veit ekki hvað og hvað. Getið tékkað á því á www.youtube.com. 

Síðasta vika var svona frekar erfið. Arnór fór náttúrulega á mánudaginn en ég nenni ekki að tala um það meira. Ég hitti Peter Veigele á þriðjudagskvöldinu. Hann er semsagt sonur vinkonu mömmu og er 23 ára. Hann var einn í fríi í Bandaríkjunum og var búinn að ferðast til Washington og Atlanta áður en hann kom til New York. Mér fannst þetta mjög fyndið hvernig þetta kom til að hann ferðaðist til Ameríku. Hann ákvað semsagt á mánudegi að hann ætlaði að ferðast um Bandaríkin og hann þekkti fólk alls staðar sem hann fór. Hann sendi mér e-mail bara viku áður en hann kom og sagði mér að hann væri að koma og væri til í að hitta mig. Ég hef ekki talað við hann í 5 ár en ég sló til. Svo er hann líka hálfþýskur og talar bara þýsku, skilur reyndar íslensku, en ég á nú að kunna þýskuna þannig að ég þurfti að fara að æfa mig aðeins í þýskunni áður en ég hitti hann. Það var rosalega gaman að hitta hann og gekk bara svona þokkalega með þýskuna. Ég mundi nú reyndar ekki alltaf einhver orð en ég sagði þau þá bara á ensku eða íslensku og hann hjálpaði mér. Það gekk betur en ég hélt að tala aftur þýsku. Sem er gott:D en ég verð að fara að bæta mig í þessu. Má ekki missa það.

Það var nú lítið annað gert í síðustu viku. Fyrir utan náttúrulega að Kristrún kom í heimsókn á föstudagskvöldinu en ég var nú búin að segja ykkur frá því. 

Ég vil nota tækifærði hérna til að óska honum Erni Viðari Skúlasyni, pabba Arnórs, innilega til hamingju með daginn. Hann á nefninlega afmæli í dag og vona ég að hann eigi góðan dag í dag. Ég verð nú kannski bara að baka köku eða eitthvað í tilefni af afmælinu;). 

Nú er október alveg að klárast og hægt og rólega styttist í að mamma gamla komi og kíki á okkur. Ég hlakka mjög til að fá hana í heimsókn. Við ætlum að fara á Nobu, japanska veitingastaðinn fræga, og svo keypti ég líka miða á Cirque du Soleil fyrir okkur mæðgurnar á sunnudagskvöldinu. Þannig að það verður nóg að gera hjá okkur. Síðan nýtum við nú eflaust tímann líka til að kíkja í búðir og skoða borgina og svona. En það eru semsagt bara tvær vikur og 2 dagar þangað til að hún kemur. 

Tíminn hérna mun breytast um helgina þannig að eftir laugardaginn næsta verður tímamismunurinn 5 tímar. Mér finnst samt spes að við fáum aukaklukkutíma um morguninn en ekki um kvöldið. Því núna verðum við alltaf að fara út í myrkri sem ég er ekki alveg nógu sátt með en jæja, svona er lífið. 

Kosningarnar eru síðan loksins á þriðjudaginn næsta. Það er búið að gera þetta svo ótrúlega spennandi að við erum allar að deyja úr spenningi. Gaman að sjá hvað gerist síðan eftir allt saman. Það lítur nú allt út fyrir að Obama sé að fara að rústa þessu en maður veit aldrei. Það getur allt gerst í svona kosningum. Spennó!!!!!

Jæja, ætla að drífa mig uppí skóla aftur! Heyrumst!