Strúnudagurinn

Ég tók gleði mína á ný í gærkvöldi þegar við Halla sóttum Kristrúnu á 94.stræti þar sem hún var með pabba sínum komin til New York. Dagurinn byrjaði þokkalega hjá okkur fyrir utan það að ég fann á mér að þetta yrði erfiður dagur þar sem þetta var föstudagur, lengst skóladagurinn minn í vikunni og ég var ótrúlega þreytt. Ég nýtti alla mína orku í Horton, fyrsta danstímanum okkar, og eftir það var ég allan daginn alveg að bugast. Endaði með því að þurfa að setjast niður í jazztímanum, síðasta tímanum kl.4:30 vegna þess að vöðvarnir mínir höfðu gefist upp. Eftir skóla fórum við Halla síðan saman í súpermarkaðinn til að versla í matinn og eftir það sóttum við Strúnu. Það var svo gaman að hitta elskuna og við drifum okkur heim til að elda sítrónukjúkling. Hann var ljúffengur að vanda (takk fyrir uppskriftina amma mín, hún slær í gegn hérna) og svo skelltum í eina brownies fyrir okkur stöllur. Það var bara ágætt en miklu betra daginn eftir þegar maður var nývaknaður;). Við lögðumst síðan bara snemma í rúmið og ætluðum okkur að horfa á American Psycho en vorum svo allar svo ótrúlega þreyttar að við ákváðum bara að fara að sofa. Kristrún var reyndar fyrst til að sofna og gaf frá sér brjálaða dauðakippi, en harðneitaði að hún hefði sofnað. 

Dagurinn í dag var svo æðislegur. Við vöknuðum frekar snemma, um hálf9, og fengum okkur hafragraut. Síðan drifum við okkur í föt og hoppuðum í Shuttle-bus sem var í staðinn fyrir lestina því að það er alltaf eitthvað í fokki hérna með lestarkerfið. Við þurftum semsagt að taka strætó á 96.stræi og þaðan tókum við lestina að Columbus Circle til að fá okkur kaffibolla og rölta um í Central Park. Það var svo frábært veður til þess í dag, allavega fyrri hluta dagsins. Það var mjög milt veður og laufin á trjánum voru öll búin að litast. Það voru tré í öllum litum, rauð, gul o.s.frv. Það var svo rómantískt og hefði ekki verið slæmt að hafa hann Arnór sér við hönd á svona dögum. En ég lét mér nægja að hafa vinkonur mínar hjá mér. Við duttum inní einhverja samkomu þar sem fullt af fólki var samankomið til þess að skera út grasker. Svo stilltu þau þeim öllum upp útum allt og settum kerti í þau. Kannski verður kveikt á þeim á Halloween. 

Þegar við síðan vorum orðnar þónokkuð svangar þá fundum við okkur lestarstöð og tókum lestina niður á Houstonstreet þar sem við tókum Kristrúnu á The Corner Café, besta kaffihúsið okkar Höllu. Eins og alltaf þá stendur kaffihúsið fyrir sínu og við borðuðum dýrindisfokkasíur með kjúlla og pestoi. Alveg ótrúúúúlega gott. Og ekki má gleyma Mango-Cremé brulé sem er fastur þáttur þegar farið á þetta kaffihús. Þrjár saddar og sáttar vinkonur skelltu sér síðan í Urban Outfitters. Þessi er án gríns ALLTAF jafn flott. Mig langar svoooo mikið að kaupa mér húsgögn þarna eins og til dæmis sá ég flottasta stól ever sem mig langar svoooo í en kostar alveg $348 þannig að ég þarf eiginlega bara að spara fyrir honum.

Í Urban keypti ég mér alveg ótrúlega fallega peysu með lopapeysumunstri og hvað haldiði að peysan sé kölluð í búðinni.....ekkert annað en Icelandic cardigan. Langaði soldið að segja búðarkonunni að ég væri íslensk og reyna að fá einhvern afslátt en mér fannst það svo kjánalegt þannig að ég sleppti því. En ég er mjög sátt með nýju peysuna. 

Þegar leið á daginn fór veðrið að versna allsvakalega. Það byrjaði að rigna og rokið var ekki að minnka. Svolítið eins og íslenskt haustveður nema kannski aðeins heitari vindur. Eftir Urban þurftum við að fara til baka því að Kristrún átti að fara alla leið til baka í Harlem til að ná í dótið sitt og þurfti svo að hitta pabba sinn aftur klukkan 7. Við drösluðumst síðan aftur í þennan leiðinda strætó sem var í staðinn fyrir lestarnar á milli 96.stræti og 149.stræti. Á miðri leið fáum við að vita af því að strætóinn stoppar ekkert á milli 96. og 149. þannig að við vorum víst í vitlausum strætó ásamt næstum helmingnum af fólkinu í strætóinu. Allir voru að verða vitlausir og svo þegar loksins var komið á 149.stræti fór meiri en helmingurinn í næsta strætó til baka. Síðan var sko hörkurifrildi inni í strætóinu við bílstjórann útaf því að þeir væru ekki nógu vel merktir og eitthvað. Við Halla tókum þátt í rifrildinu sem var epískt. Hahaha, góður endir á góðum degi með henni Kristrúnu. 

Við Halla erum núna nýkomnar heim eftir að hafa kvatt elsku Kristrúnu okkar á lestarstöðinni. Það er alltaf jafnerfitt að kveðja einhvern sem kemur í heimsókn til okkar. Reynum nú reyndar alltaf að líta á björtu hliðarnar sem eru þær að það eru bara tæpar 3 vikur í mömmu mína og svo eftir að mamma er farin eru bara mánuður þar til við komum aftur á klakann. Ég enda bloggið mitt á mynd af okkur vinkonunum í Central Park:D