Thanksgiving

Ok fullt búið að gerast síðan að ég bloggaði síðast, sem er skammarlega langt síðan en ég vildi hafa nóg að segja. Allt gekk svona meira og minna sinn vanagang eftir að mamma var farin. Í síðustu viku þá reyndar kom einhver gaur upp að okkur Hildi og Höllu á meðan við sátum í rólegheitunum á spjalli á Columbus Circle. Hann fer að segja okkur að hann sé að taka upp einhvern sjónvarpsþátt um stelpu sem er að skrifa grein í Marie Claire og hana vanti að tala við einhvern úti á götu og taka viðtal. Spurði okkur síðan hvort við værum til og við slóum bara til, sveittar og sætar eins og við vorum. Þetta var mjög random eitthvað og við hlógum dátt eftir á. Þessi þáttur á víst að fara í sjónvarpið einhverntímann í mars, spurning hvort maður fylgist eitthvað með. 

Helgin fór eiginlega ekki í neitt. Við fórum í Museum of Natural History á laugardaginn sem var mjög spennandi að sjá. Maður er svo menningarlegur. Á sunnudeginum hins vegar þá var ég inni ALLAN daginn, skúraði frammi og þreif inni hjá mér en það er allt og sumt sem ég gerði á sunnudeginum, fór aldrei útúr húsi. Og svo þegar vikan byrjaði þá áttum við bara 2 daga í skólanum sem var sweet fyrir utan það að líkaminn minn bara vildi ekki hlíða mér heldur var hann svo sannarlega kominn í frí á mánudeginum. Það var ekkert að virka að nota hann. Á þriðjudeginum hins vegar gekk mér bara alveg rosalega vel í tímunum þannig að ég fór inní fríið í mjööög góðu skapi.

Thanksgiving var í gær og ég hafði ákveðið að elda máltíðina, með kalkúna og öllu tilheyrandi. Ég byrjaði daginn áður aðeins. Ég semsagt byrjaði ekki að elda fyrr en um 1 leytið og byrjaði á gulrótunum. Svo var komið að kalkúnanum um hálf3 til að ná að setja hann inn um 3 leytið. Þetta var nú ekki beint flókið, það eina sem var flókið var bara að hann var svo stór og þungur (15 pund) að ég þurfti á hjálp að halda við að setja hann inní pokann. Kalkúninn var kominn inn klukkan 3 og átti að vera inni í um 3 tíma, eins og sagði á pokakassanum. Allavega þá þurfti ég að fara að gera grænu baunirnar sem var nú ekki beint flókið og tók mjög stuttan tíma. Hins vegar var sósan eitthvað annað. Ég hef aldrei búið til brúna sósu sjálf, hef bara horft á Hildi systur og ömmu gera hana en ekkert meira. Þær sögðu mér nákvæmlega hvernig ætti að gera hana og ég bara gerði mitt besta. Tók með naumindum soðið sem kom af kalkúnanum, var mjög erfitt þar sem hann var í pokanum. Ég náði svona rúmum bolla af soði, þó það hafi verið miklu meira bara inni í pokanum. Þannig að ég þurfti að bæta við teningi til að bæta í sósuna. Hafði ekki fundið kalkúnasoð í búðunum þannig að ég notaði bara kjúklingakraft sem var ekki beint það sama. Allavega þá þurfti ég að bæta meira af kalkúnasoðinu útí sósuna til að ná þessu leiðindakjúklingabragði úr sósunni. Setti sveppina útí og allt í góðu með það. Svo hafði ég heldur ekki fundið sósulit í búðunum þannig að sósan var hvít, eða kannski ekki hvít en allavega mjöööög ljós. Það var eiginlega bara fyndið, við útskýrðum það bara fyrir gestunum og þeim fannst hún alveg ljúffeng. Svo þegar loksins átti að taka kalkúnann út þá sé ég að hann er ekki tilbúinn. Það skipti reyndar engu máli því ENGINN af okkur vinum hérna kann að vera á réttum tíma þannig að ég sagði viljandi klukkan 6 þegar ég vildi að þau kæmu 7. Og jú þau komu um 7, alle sammen, en kalkúninn var enn ekki alveg tilbúin. Þannig að við fengum okkur bara aðeins meiri bjór og spjölluðum þangað til. Loksins var kalkúninn reddí og hann var GÓÐUR. Ég er svo glöð að hafa gert þetta því allt var svo ótrúúúlega gott og nú eigum við alveg slatta af afgöngum til að njóta í dag og um helgina:D.

Þetta var alveg ótrúlega skemmtilegt og eitthvað sem ég ætla algjörlega að hafa að hefð allavega á meðan ég bý hérna í Ameríkunni. Er alveg ótrúlega stolt af mér.

- Ólöf

P.s. það er einhver kolbiluð mamma sem býr annaðhvort við hliðina á okkur eða fyrir ofan/neðan okkur sem er alltaf að öskra á krakkana sína á morgnana, og ekkert lítið skal ég segja ykkur. Frekar brútal sko.

Mamma í heimsókn

Þá er mamma farin aftur útá flugvöll eftir þessa fjögurra daga dvöl hennar hérna í Harlem. Á föstudeginum fór ég og sótti hana útá flugvöll, tók bara lestina. Það var alveg ótrúlega gaman að sjá hana eftir svona langan tíma og við tókum lestina síðan heim. Klukkan var orðin hálf10 þegar við vorum loksins komnar heim. Ég var þreytt eftir skólann og mamma var ennþá á íslenskum tíma þannig að við drifum okkur bara snemma í rúmið og steinrotuðumst. Daginn eftir vaknaði mamma klukkan svona 5 og svo vaknaði ég um 7 leytið. Þar sem við ætluðum okkur að gera svo mikið saman þá ákváðum við að drífa okkur á fætur um 8 og fórum og fengum okkur morgunmat, beyglur með cream cheese, á kaffihúsinu okkar góða. Eftir það langaði að fara með hana í Greenwich Village, uppáhaldsstaðinn minn í New York. Við röltum þar um og auðvitað hittum við á fullt af ríkisbubba búðum, Dolce and Gabbana, DKNY og fleiri. Við skoðuðum nú það sem var til og það var bara alls ekki slæmt. Sáum líka alveg fullt af ungbarnafatabúðum, alveg ótrúlega sæt föt. Ég ætla svo sannarlega að versla eitthvað þarna í mars;). Laugardagurinn fór meira og minna í það að labba um Greenwich Village og skoða svæðið. Vorum síðan komnar heim um 4 til þess að hafa okkur til fyrir kvöldið þar sem við vorum allar fjórar að fara saman á Nobu. Við gerðum okkur allar svaka fínar og tókum lestina klukkan hálf6 niður á Franklin street. Nobu er án gríns með þeim betri veitingarstöðum sem ég hef farið á. Ég hélt án gríns ekki að mér gæti þótt fiskréttir svona ótrúlega góðir. Við pöntuðum okkur bara fjóra kalda rétti og fjóra heita rétti til að hafa fyrir borðið þannig að allir gætu smakkað allt. Svo fengum við mamma og Halla okkur eina hvítvínsflösku saman sem skemmdi ekki fyrir stemningunni;). Það eru víst margir celebar sem koma á þennan veitingastað og það er til sérstakt VIP herbergi þar þannig að maður var nú alltaf með augun opin. Svo var ég búin að fylgjast með manni sem sat fyrir aftan Höllu í soldinn tíma. Sagði síðan að mér fyndist hann alveg rosalega líkur Conan O'Brien og viti menn, þetta var bara Konninn;). Hann er svo kjánalegur þessi maður, sat alveg eins og hann situr alltaf í þáttunum hans með þetta hræðilega Grease-like hár. En gaman að hafa setið við hliðiná celeb. 

Um nóttina vakna ég síðan með þessa svakalegu magapínu, maginn minn var alveg útþaninn. Ég gat ekki legið kyrr og þurfti því að standa upp. Fékk mér vatn að drekka og brjóstsviðatöflur hjá Hildi. Var búin að vera vakandi í svona hálftíma þegar ég var orðin alveg ótrúlega þreytt og ákvað að reyna að sofna. Ég var ný búin að leggjast niður þegar ég bara finn allt koma upp. Þá bara fór maturinn svona rosalega illa í mig. Borðaði rækjur aftur í gærkvöldi og fékk þessa sömu magapínu þannig að hver veit nema að ég sé bara komin með ofnæmi fyrir rækjum, sem er ekki gaman. 

Á sunnudeginum vöknuðum við síðan aftur fyrir allar aldire þar sem mamma var enn á íslenskum tíma. Fórum út klukkan 9 til að fá okkur aftur morgunmat á kaffihúsinu. Drifum okkur síðan niður í bæ til að kíkja á frelsisstyttuna. Ég fór með mömmu í South Ferry (er núna búin að fara þrisvar í þessa andsk... ferju). Síðan röltum við á Southstreet Seaport og skoðuðum í Abercrombie, sem er ennþá svona alveg ótrúlega hávær og dimm búð. Mér finnst alltaf jafnlei

ðinlegt að koma í þessa búð en mamma vildi endilega kaupa eitthvað þar fyrir stelpurnar þannig að ég lét mig hafa það. Tókum við síðan lestina uppá Prince Street til að fara í Urban Outfitters og fleiri búðir. Fórum líka á Corner Café, góða kaffihúsið á horninu á Bleecker og Broadway, og það stóð fyrir sínu eins og alltaf. Mamma verslaði handa mér kjól og bol í Urban sem var ekki slæmt. Fórum síðan í Duane Reade og það er alveg ótrúlegt hvað maður getur 

hangið lengi í þessum drugstores. Við vorum síðan bara eiginlega allt of seinar að fara heim því við vorum að fara á Cirque Du Soleil sýningu um kvöldið. Ég var alveg á því að sýningin byrjaði 7.30 og svo þegar við komum heim klukkan 6 þá kíki ég á miðana aftur og þá sé ég að sýningin byrjar 7. Þá skellum við okkur í föt og hlaupum út. 

Erum komnar út rétt fyrir hálf7 og reynum að ná okkur í leigubíl á Fifth avenue. Ég rétti svona upp hendina og þá stoppar svona hvítur bíll. Þeir eru líka til svartir og erum útum allt hérna í NY og apparently eru leigubílar. Ég hoppa þá inní hann og tek mömmu með. Segi svo við hann "Madison Square Garden" og hann spyr hvað ég vilji borga mikið fyrir það. Ég varð þá pínu hrædd og sagðist bara vilja fara út. Mamma tekur í hurðina og hún er læst. Ég segi við manninn mjög hortugt "Please open the door". Var sko orðin sjúklega hrædd um að hann ætlaði ekki að hleypa okkur út. Svo aflæsir hann hurðunum og við drífum okkur út. Náðum á endanum í gulan alvöru leigubíl;) sem keyrði okkur á Madison Square Garden fyrir 17 dollara. Við rétt náðum á sýninguna í tæka tíð. Þetta var bara þokkalega skemmtileg sýning. Var reyndar bara svona fjöl

skyldusýning/barnasýning en það var gaman að sjá þetta. Drifum við okkur svo bara heim og í háttinn, enda búinn að vera langur dagur hjá okkur.

Í gær kom mamma með uppí skóla til að horfa á Horton tímann sem Myers kennir okkur. Ég var svo spennt að vita hvað henni fyndist um þessa tíma og jú henni fannst bara rosalega gaman að horfa á þetta. Hittumst við síðan í hléinu mínu og fórum á Columbus Circle til að fara í Williams Sonoma (alveg frábær búð) og svo í Whole Foods. Það var svoooo mikið til af girnilegu Thanksgiving stöffi bæði í Williams Sonoma og Whole Foods. Ég kíki nú eflaust á þær búðir í næstu viku þar sem við ætlum að reyna að cooka eina kalkúnamáltíð fyrir okkur. Hafa þetta soldið hátíðlegt. Á leið minni til baka uppí skóla verð ég síðan vitni að því að verið er að taka upp Law and Order þætti, ekki slæmt. Sá bara allt heila crewið;).

Eftir skóla í gær fórum við mamma síðan á Top of the Rock til að skoða útsýnið yfir New York. Það var alveg ótrúlega flott að sjá borgina svona alla upplýsta, brjálað mikið af ljósum. Áður en við fórum á Top of the Rock fórum við og fengum okkur að borða á Bubba Gump á T

imes Square. Það var nú ekkert spes en allt í lagi svosem. Eftir þessa svaka fínu sjávarrétti á Nobu er allt annað frekar glatað;).

Í dag var mamma svona að klára það sem hún ætlaði að gera. Fór í Victoria's Secret og American Eagle aftur og verslaði soldið meira. Síðan hittumst við í hléinu mínu heima til að sækja ferðatöskuna hennar mömmu. Fórum svo niður í bæ um hálf2 og skoðuðum aðeins meira á Columbus Circle. Mamma fór í fótsnyrtingu og ég fór í jazztíma kl.3. Eftir tímann minn þurftum við síðan að drífa okkur út á flugvöll þar sem mamma var að fara aftur heim:(. Það er svo erfitt að fara alltaf svona út á flugvöll og vera svo ekkert að fara neitt, þannig að ég er á pínu bömmer hérna. Ætla bara að horfa á eitthvað skemmtilegt til að hressa mig við. Þetta var allavega allt í allt alveg rosalega skemmtileg heimsókn frá henni mömmu og ég hlakka eigi

nlega ennþá meira til að koma heim núna. Tíminn líður nú svo hratt hérna að þessar 5 vikur klárast eins og skot.

Skýt inn nokkrum myndum af dvölinni:D

   Ég í Greenwich Village

Með mömmu hérna fyrir neðan

Mamma að borða í Greenwich Village

Við saman á Nobu, sáttar með lífið!

Sjálfur Conan

Rúmar 5 vikur

Ligg uppí rúmi og ætti að vera farin að sofa þar sem ég er alveg ótrúlega þreytt. Vorum að koma heim eftir að hafa fengið heimsókn frá henni Lilju Rúriksdóttur, vinkonu okkar úr Listdansskólanum. Við röltum með henni á lestarstöðina þar sem klukkan er orðin margt og þetta er nú einu sinni Harlem;). 

Þannig er nú það að hún býr hérna líka og er sjálf í dansnámi, eins og við, en hún er í Joffrey ballettskólanum. Það tók okkur nákvæmlega 2 mánuði og 3 vikur að finna okkur loksins tíma til að hittast, maður er nú svo busy. Það var bara alveg rosalega gaman að fá hana í heimsókn. Töluðum um heima og geima við hana og hana langar bara alveg rosalega að koma í Alvin Ailey, ekki slæmt (maður verður nú að auglýsa skólann sinn). Við ætlum að bjóða henni að koma einn daginn og skoða skólann, kannski bara að taka tíma með okkur;). 

Á mánudeginum fór ég aftur í jóga, eftir vikupásu. Ég var alveg ótrúlega löt í síðustu viku. Var alltaf að finna mér afsakanir til að fara ekki;). En nú er ég byrjuð aftur, alveg á fullu. Ætlaði mér nú að fara í kvöld en þar sem við höfðum boðið henni Lilju að koma í heimsókn þá þurfti jógað að bíða. Tíminn á mánudaginn var alveg rosalega léttur fannst mér. Er alveg rosalega sátt með sjálfa mig núna, því þetta voru svo miklir killer tímar en maður verður bara að vera þolinmóður. Núna finnst mér BARA gott og þægilegt að fara. Svo dreg ég mömmsu með mér í þetta á mánudeginum svona til að leyfa henni að þjást með mér. Má ekki láta hana koma í heimsókn án þess að þjást pínu;). 

Mamma er semsagt að koma til landsins, Ameríku, á föstudagskvöldinu klukkan 18:10 New York time. Ég er því miður í skólanum til 17:50 en ég ætla að reyna að laumast úr tíma aðeins fyrr og taka lestina til að sækja elskuna. Kem sveitt og sæt að sækja hana, hehe. 

Eg hlakka svo óheyrilega mikið til að fá mömmu mína til mín. Við ætlum að gera fullt af stöffi saman. Ég pantaði borð fyrir fjóra (ég, mamma, Hildur og Halla) á Nobu, fræga japanska staðnum. Þurfti að panta mánuð fram í tímann en ég hlakka alveg ótrúlega til að fara. Svo ætlum við að skella okkur á Cirque du Soleil á sunnudeginum sem ég get ekki beðið eftir að sjá. Þetta verður svo sannarlega ævintýr að fá hana mömmsu. 

Sakna allra heima svo rooosalega mikið og það er svo gott að fá einhvern til sín. Eftir að Arnór fór hefur mér fundist ég aftur vera hálf manneskja og vonandi getur mamma hjálpað mér að láta tímann líða hratt. Náttúrulega bara rúmar 5 vikur þar til að ég lendi á Keflavíkurflugvelli, á aðfangadagsmorgun:D. Bara gleði þegar ég hugsa um það!!

En jæja, þá ætla ég að fara að lúra. Langur dagur framundan. Ég er í skólanum til hálf5. Ætla í jóga og þarf síðan að taka til, skúra, þvo þvott og ég veit ekki hvað og hvað. Gangi mér vel!

- Ólöf

Ég og mamma á útskriftinni minni

Djamm og svefnleysi

Victor, strákur í skólanum, varð 26 ára á fimmtudaginn síðasta og skelltum við okkur vinirnir saman og héldum uppá afmælið hans með því að bjóða honum út að borða. Það var rosalega gaman. Ótrúlega góður matur. Fórum á japanskan veitingastað þar sem við pöntuðum síðan fried chicken fyrir borðið, sem var mjööög gott. Spanjólarnir fjórir (Tatiana, Nehuian, Natalia og Victor) fengu sér öll bjór þar sem þau geta það, eða allavega öll nema Nehuian. Nehui er bara svo heppin að eiga falsað skilríki. Við stelpurnar máttum auðvitað ekkert fá okkur þar sem við erum ennþá bara tvítuga, sem þýddi nú eitthvað hérna áður fyrr en hérna er það bara ekkert merkilegur aldur. En já eftir veitingastaðinn löbbuðum við í Whole Foods búðina sem er fyrir neðan íbúðina hennar Tati og ætluðum að fá okkur öll ís saman. Síðan sjáum við Halla að klukkan var orðin rúmlega 10 og það tók okkur næstum klukkutíma að koma okkur downtown þannig að við hættum við ísinn og drífum okkur heim. Svona er að búa í Harlem. 

Í gærkvöldi hins vegar þá ákváðum við að halda almennilegt partý fyrir hann Victor okkar. Og bjóða fólkinu að koma alla leið til okkar. Við sögðum stelpunum að koma um 6 leytið svo að þegar Victor mundi koma rúmlega 7 þá yrði það "Surprise" þegar hann kæmi. Því hann vissi ekkert um að við ætluðum að halda partý fyrir hann. Hann hélt bara að hann væri að koma í lítinn hitting heima hjá okkur. Ég bakaði köku og allt fyrir hann meira að segja. Klukkan er orðin 7 og við ennþá að bíða eftir stelpunum sem er ekki enn komnar. Við vorum byrjaðar að fá okkur bjórinn okkar þannig að það var ekki langt í að við yrðum mjög skrautlegar. Klukkan 8 síðan þegar þau voru ekki enn komin og við farnar að dansa einar hérna þá fór ég í kökuna. Við Halla byrjuðum á henni, ég bara gat ekki beðið lengur. Ólöf Ruth kom síðan loksins, fyrsti gesturinn, klukkan 9 minnir mig. Þá var sko partý. Vorum svo glaðar að það væri loksins einhver komin til okkar;). Tatiana og Camille, herbergisfélagi hennar, komu síðan ekki mikið seinna. Kannski svona hálf10 þannig að þær voru komnar rétt á undan Victor og Nehuian. Þegar þau komu þá hrópuðum við "SURPRISE" og Victor, þetta yndi sem hann er, táraðist næstum hann var svo glaður. Þetta var bara helvíti gott partý hjá okkur, buðum meira að segja frönsku gaurunum sem búa á móti okkur að koma í partýið. Svo allt í einu birtist einhvern Maurice sem sagðist búa fyrir neðan okkur og vildi endilega vera í partýinu, heyrði öll lætin, hehe:D. Hann var bara ágætur að tala við. Eftir að allir voru farnir voru það bara ég, Ólöf, Victor og þessi Maurice eftir og við vorum að tala um mismunandi lönd og kynþætti. Við Ólöf vorum í rauninni að segja þeim bara ALLT um Ísland. 

Fórum ekki að sofa fyrr en klukkan að verða 4. Og hvað geri ég; ég sef í fjóra tíma, vakna klukkan 8, sem ég geri núna alltaf um helgar, og get ekki sofið meira. Ég sit hérna ein frammi í eldhúsi að blogga þar sem ég hef ekkert annað að gera. Ólöf liggur uppí rúminu mínu sofandi þannig að ég get ekki reynt að sofna yfir Friends sem hefur yfirleitt virkað, þannig að ég þarf bara að sætta mig við að ég geti ekki sofið meira. Verð bara haugur í dag!!

Maraþon og nýr Mr. President!

Kominn miðvikudagur. Ýmislegt er búið að fara fram hérna í Nýju Jórvík undanfarna daga. Á sunnudeginum var maraþonið víðsfræga sem við auðvitað kíktum á. Voða erfitt að gera það ekki þar sem hlaupaleiðin lá framhjá íbúðinni okkar;). Við skelltum okkur út um 12 til að horfa á þessu svaka fínu hlaupara spreyta sig. Hófum að rölta niður meðfram hlaupaleiðinni, niður 5th avenue. Hildur skildi við okkur á miðri leið því að hún var að fara að horfa á sveitta körfuboltamenn í Madison Square Garden. Við Halla gáfumst ekki upp og héldum leiðangur okkur áfram niður eftir eyjunni. Við sáum meira að segja nokkra Íslendinga og þá var sko hrópað húrra og ÁFRAM ÍSLAND og svona. Misvel var tekið í það. 

Við vorum orðnar ansi þreyttar eftir allt þetta labb þegar við vorum alveg að fara að koma að markinu. Okkur langaði svo að sjá fólkið koma í mark. Síðan var víst ekkert leyfilegt fyrir hvern sem er að fara að markinu. Það var víst bara fyrir fólk sem var með einhverja svona maraþonpassa sem ég veit ekki hvernig hægt var að redda sér. Við snérum þá hálfvonsviknar við og röltum í lestina. Tókum hana niður á Houston street eins og við höfum haft að vana á sunnudögum. Þegar við komum uppúr lestinni vorum við báðar soltnar og ég mundi eftir indverskum stað sem við mamma höfðum rekist á á Prince street. Við fórum þangað en á leiðinni sáum við voða sæta litla bókabúð sem við ákváðum að kíkja inní því það var víst einhver útsala. Þar gerði ég bara helvíti góð kaup. Keypti mér þrennar bækur (ein meira að segja á þýsku) og einn DVD-disk á allt í allt $7,59. Alls ekki slæmt. Eftir þetta lá leið okkar á indverska staðinn og hann var góður. Við fengum okkur heita gulrótar-engiferssúpu sem var alveg ótrúlega ljúffeng svona í kuldanum. Súpunni fylgdi síðan osta doza sem er alveg ótrúlega góður indverskur matur. Við urðum vel saddar og röltum þá af stað, bara svona til að skoða sig um. Vorum á röltinu úti á götu að skoða armbönd hjá svona götusala þegar ég allt í einu verð vör við gríðardynk. Þá hafði sjúklega þungt stálskilti dottið beint í andlitið á henni Höllu minni. Hún varð létt vönkuð og sagði ekki annað en:"FOOOOKKK" og svo var einhver spanjóla gaur sem "hélt" á skiltinu á fullu að biðjast afsökunar. Allt sem Halla sagði var bara:"FOOOKKK", sem var nú pínu fyndið, en hún fékk síðan sár rétt fyrir ofan augnlokið og bólgnaði öll upp. Ekki svo fyndið!

Um kvöldið elduðum við okkur síðan alveg ótrúlega ljúffenga mexíkóska kjúllasúpu alla Hildur systir. Hún dugaði alveg fram á þriðjudag. Mjög góð uppskrift, skál fyrir Hildi Margréti.

Í gær var Election Day eins og eflaust allur heimurinn varð var við á einhvern eða annan hátt. Það voru allir voða spenntir allan daginn. Krakkar fóru úr skólanum til að fara og kjósa, við náttúrulega máttum ekkert taka þátt í því. Sáum í fréttunum hérna að aldrei hafði áður verið svona mikil aðsókn í kosningarbásana. Það voru sko margra klukkutíma langar raðir. Ólöf Ruth beið í klukkutíma í röð til að fá að kjósa. 

Um kvöldið kom Olla síðan í hambó til okkar. Eftir mat fórum við Halla og Ólöf saman á Rockefeller og hittum þar Tatiönu. Hildur vildi verða eftir í Harlem til að sjá stuðið þar á kosningavökunni. Það var alveg ótrúlega skemmtilegt á Rockefeller. Allt FULLT af fólki alls staðar að styðja Obama, auðvitað. Það var búið að setja útlínur á Bandaríkjunum og fylkin á skautasvellið og svo voru fylkin alltaf lituð í viðeigandi lit miðað við hvor, McCain (rauður) eða Obama (blár), vann fylkið. Þetta var ekkert smá flott. Síðan voru risastórir skjáir, bein útsending, sem sýndu kosningavökuna á NBC. 

Meðfram hæsta húsinu, Rockefeller Plaza, var búið að hengja svona palla (eins og sem eru notaðir til að þrífa gluggana á mjög háum húsum). Það var einn blár pallur og einn rauður. Voru síðan borðar sem héngju niður eftir pöllunum meðfarm öllu húsinu. Á miðri byggingunni voru síðan skilti sem voru með töluna 270 á. Pallarnir hækkuðu síðan miðað við hvor var að vinna, Obama eða McCain, og þegar Obama var komin með fleiri en 270 electoral votes fór pallurinn langt upp fyrir 270 skiltið. Þetta var ekkert smá flott sko. Og mjög söguleg stund, sumir voru svo órtúleg tilfinningaþrungnir. Mjög margir fóru að hágráta þegar Obama vann. Það var samt svo sjúklega mikil stemning þegar í ljós kom að Obama hefði unnið. Það varð allt vitlaust. Minnti að ég hefði tekið það allt upp á vídeo en svo þegar ég bar að skoða myndirnar þá finn ég ekki þetta vídeo sem ég hélt að ég hefði tekið. Oh jæja, ég er þó með myndir;). Og hérna eru tvær af pöllunum sem ég sagði ykkur frá:

Hot Yoga og Halloween

Jæja þá er ég búin að fara í 2 tíma í Bikram Yoga. Þetta er mesti killer sem ég hef prófað á ævinni. Þetta er semsagt jógatími í gufubaði, eða reyndar saunu því það er enginn gufa, bara hiti og raki. Gufan er rúmar 40 gráður heit og rakinn er um 40%. Síðan erum við að gera jógastöður í þessu gríðarlega hita. Fólk sem hefur hlaupið maraþonið segir að þetta sé erfiðara en það. Maður byrjar að svitna svakalega áður en tíminn byrjar. Það er ekki hægt að vera í fötum varla, ég er alltaf bara í stuttum stuttbuxum og íþróttatopp. Maður svitnar ALLS STAÐAR og það er eins og maður hafi farið í sturtu þegar maður er búinn. Allt verður rennandi blautt og þess vegna þarf að hafa handklæði á jógadýnunum. Út af hitanum sem maður er í í einn og hálfan tíma, og maður er að gera erfiðar æfingar, þá finnur maður fyrir gríðarlega mikilli ógleði og svima stundum. Svo fær maður hausverk fyrustu tímana útaf blóðflæðinu og konan sem kennir þetta sagði að maður er að reyna á ALLA líkamshluta, líka innri líffærin. Svo er eitt svo skrýtið að ég fann fyrir kulda í vöðvunum þegar þeir voru að vinna líklegast útaf því að blóðið er kaldara en hitinn í herberginu. Rosalega skrýtin tilfinning. En ég ætla án gríns að halda þessu áfram, allavega í 30 daga því það var byrjendatilboðið. 30 dagar fyrir 30$. Annað jákvætt við þetta er að það er rosalega mikið af teygjum í þessu og maður hitnar svo að maður liðkast alveg allsvakalega við að fara í þessa tíma. Síðan á maður víst að grennast og verða rosalega flottur sem er aldrei neikvætt:D.

Það var Halloween hérna í Ameríkunni í gærkvöldi og við Íslendingarnir, ásamt Ólöfu Ruth, fórum niður í bæ til að tékka á skrúðgöngunni. Þetta er alveg rosalega extreme. Þessir búningar sem fólk er í eru alveg rosalegir. Fáránlegustu hlutir sem fólk lætur sér detta í hug hérna. Sáum einn t.d. sem var bara glas. Eða hann semsagt var þakinn í glösum, glerglösum notabene, og var síðan með hatt allur í glösum og svo kampavínsflaska í miðjunni. Mjög fyndið.

En sko þetta er án gríns svona hátíð sem er bara afsökun fyrir stelpur til að klæðast slutty fötum. Við stelpurnar vorum að velta fyrir okkur að fara í búning og fórum í búningabúð sem er rétt hjá skólanum. Þetta var hryllingur. Allir búningarnir fyrir stelpur voru slutty þetta og sexy hitt. Það var búið að gera allt kynþokkafullt. Hjúkkur, löggur, kisur, kanínur, Lísa í Undralandi, Kínverji, Mary Antoinette sá ég líka einhversstaðar (snípstuttur kjóll). Þetta var svakalegt. Og það voru líka allar stelpur/konur á götunum í svona slutty fötum. Skipti engu máli hvort þær voru feitar eða mjóar eða stórar eða litlar. Þetta var mjög spes. 

Svo á leiðinni heim í lestinni þá voru einhverjir krakkar, kannski aðeins eldri en við og blindfull eitthvað að grínast. Fóru svo að tala við okkur og spyrja hvaðan við værum. Þegar við sögðum þeim hvaðan við værum þá fannst þeim það alveg æðislegt og einn þeirra spurði okkur hvort við þekktum Thor í Julliard skólanum. Við skildum ekkert hvað hann var að tala um en svo föttuðum við náttúrulega að Þorvaldur Davíð er þar og þau voru svo ótrúlega æst þegar við sögðumst þekkja hann. Það var ótrúlega fyndið. 

Hommar sem hórur!!

En ég hugsa að ég ætli að fara að drífa mig í föt. Ligg ennþá uppí rúmi í náttfötunum og klukkan orðin hálf1 hérna. Ætli maður skelli sér í jóga á eftir?!;)