Maraþon og nýr Mr. President!

Kominn miðvikudagur. Ýmislegt er búið að fara fram hérna í Nýju Jórvík undanfarna daga. Á sunnudeginum var maraþonið víðsfræga sem við auðvitað kíktum á. Voða erfitt að gera það ekki þar sem hlaupaleiðin lá framhjá íbúðinni okkar;). Við skelltum okkur út um 12 til að horfa á þessu svaka fínu hlaupara spreyta sig. Hófum að rölta niður meðfram hlaupaleiðinni, niður 5th avenue. Hildur skildi við okkur á miðri leið því að hún var að fara að horfa á sveitta körfuboltamenn í Madison Square Garden. Við Halla gáfumst ekki upp og héldum leiðangur okkur áfram niður eftir eyjunni. Við sáum meira að segja nokkra Íslendinga og þá var sko hrópað húrra og ÁFRAM ÍSLAND og svona. Misvel var tekið í það. 

Við vorum orðnar ansi þreyttar eftir allt þetta labb þegar við vorum alveg að fara að koma að markinu. Okkur langaði svo að sjá fólkið koma í mark. Síðan var víst ekkert leyfilegt fyrir hvern sem er að fara að markinu. Það var víst bara fyrir fólk sem var með einhverja svona maraþonpassa sem ég veit ekki hvernig hægt var að redda sér. Við snérum þá hálfvonsviknar við og röltum í lestina. Tókum hana niður á Houston street eins og við höfum haft að vana á sunnudögum. Þegar við komum uppúr lestinni vorum við báðar soltnar og ég mundi eftir indverskum stað sem við mamma höfðum rekist á á Prince street. Við fórum þangað en á leiðinni sáum við voða sæta litla bókabúð sem við ákváðum að kíkja inní því það var víst einhver útsala. Þar gerði ég bara helvíti góð kaup. Keypti mér þrennar bækur (ein meira að segja á þýsku) og einn DVD-disk á allt í allt $7,59. Alls ekki slæmt. Eftir þetta lá leið okkar á indverska staðinn og hann var góður. Við fengum okkur heita gulrótar-engiferssúpu sem var alveg ótrúlega ljúffeng svona í kuldanum. Súpunni fylgdi síðan osta doza sem er alveg ótrúlega góður indverskur matur. Við urðum vel saddar og röltum þá af stað, bara svona til að skoða sig um. Vorum á röltinu úti á götu að skoða armbönd hjá svona götusala þegar ég allt í einu verð vör við gríðardynk. Þá hafði sjúklega þungt stálskilti dottið beint í andlitið á henni Höllu minni. Hún varð létt vönkuð og sagði ekki annað en:"FOOOOKKK" og svo var einhver spanjóla gaur sem "hélt" á skiltinu á fullu að biðjast afsökunar. Allt sem Halla sagði var bara:"FOOOKKK", sem var nú pínu fyndið, en hún fékk síðan sár rétt fyrir ofan augnlokið og bólgnaði öll upp. Ekki svo fyndið!

Um kvöldið elduðum við okkur síðan alveg ótrúlega ljúffenga mexíkóska kjúllasúpu alla Hildur systir. Hún dugaði alveg fram á þriðjudag. Mjög góð uppskrift, skál fyrir Hildi Margréti.

Í gær var Election Day eins og eflaust allur heimurinn varð var við á einhvern eða annan hátt. Það voru allir voða spenntir allan daginn. Krakkar fóru úr skólanum til að fara og kjósa, við náttúrulega máttum ekkert taka þátt í því. Sáum í fréttunum hérna að aldrei hafði áður verið svona mikil aðsókn í kosningarbásana. Það voru sko margra klukkutíma langar raðir. Ólöf Ruth beið í klukkutíma í röð til að fá að kjósa. 

Um kvöldið kom Olla síðan í hambó til okkar. Eftir mat fórum við Halla og Ólöf saman á Rockefeller og hittum þar Tatiönu. Hildur vildi verða eftir í Harlem til að sjá stuðið þar á kosningavökunni. Það var alveg ótrúlega skemmtilegt á Rockefeller. Allt FULLT af fólki alls staðar að styðja Obama, auðvitað. Það var búið að setja útlínur á Bandaríkjunum og fylkin á skautasvellið og svo voru fylkin alltaf lituð í viðeigandi lit miðað við hvor, McCain (rauður) eða Obama (blár), vann fylkið. Þetta var ekkert smá flott. Síðan voru risastórir skjáir, bein útsending, sem sýndu kosningavökuna á NBC. 

Meðfram hæsta húsinu, Rockefeller Plaza, var búið að hengja svona palla (eins og sem eru notaðir til að þrífa gluggana á mjög háum húsum). Það var einn blár pallur og einn rauður. Voru síðan borðar sem héngju niður eftir pöllunum meðfarm öllu húsinu. Á miðri byggingunni voru síðan skilti sem voru með töluna 270 á. Pallarnir hækkuðu síðan miðað við hvor var að vinna, Obama eða McCain, og þegar Obama var komin með fleiri en 270 electoral votes fór pallurinn langt upp fyrir 270 skiltið. Þetta var ekkert smá flott sko. Og mjög söguleg stund, sumir voru svo órtúleg tilfinningaþrungnir. Mjög margir fóru að hágráta þegar Obama vann. Það var samt svo sjúklega mikil stemning þegar í ljós kom að Obama hefði unnið. Það varð allt vitlaust. Minnti að ég hefði tekið það allt upp á vídeo en svo þegar ég bar að skoða myndirnar þá finn ég ekki þetta vídeo sem ég hélt að ég hefði tekið. Oh jæja, ég er þó með myndir;). Og hérna eru tvær af pöllunum sem ég sagði ykkur frá: