Nýtt blogg

Ég sit hérna heima í tveggja og hálfs tíma hléinu mínu. Ákvað að skreppa heim því ef ég verð eftir uppí skóla í svona langan tíma, bara hangandi niðri í kjallaranum, þá sofna ég ALLTAF og á mjög erfitt með að vera í balletttímanum sem byrjar kl.3. 

Við stelpurnar fórum að sjá ABT í gærkvöldi. Búnar að hlakka lengi til að fara að sjá flokkinn. Það voru verk eftir Balanchine (elska hann), Jiri Kylian og Twyla Tharp. Þetta var í heildina mjög flott. Balanchine verkið var mjög fallegt nema hvað að mér fannst ekki réttir dansarar í réttum hlutverkum. Konan sem var svona hálf "aðal" var alls ekki nógu góð fannst okkur og þetta var örlítið skítugt. Jiri Kylian verkið var æði. Þetta var módernverk og alveg ótrúlega fallegt. Síðan var reyndar eitt bara stutt verk, pas de deux (þegar maður og kona dansa dúett), og Daniil Simkin var að dansa. Hann er GEÐVEIKUR!!! Án gríns þá er hann næsti Baryshnikov og þá er sko mikið sagt. Hann gerði einhver klikkuð hopp og ég veit ekki hvað og hvað. Getið tékkað á því á www.youtube.com. 

Síðasta vika var svona frekar erfið. Arnór fór náttúrulega á mánudaginn en ég nenni ekki að tala um það meira. Ég hitti Peter Veigele á þriðjudagskvöldinu. Hann er semsagt sonur vinkonu mömmu og er 23 ára. Hann var einn í fríi í Bandaríkjunum og var búinn að ferðast til Washington og Atlanta áður en hann kom til New York. Mér fannst þetta mjög fyndið hvernig þetta kom til að hann ferðaðist til Ameríku. Hann ákvað semsagt á mánudegi að hann ætlaði að ferðast um Bandaríkin og hann þekkti fólk alls staðar sem hann fór. Hann sendi mér e-mail bara viku áður en hann kom og sagði mér að hann væri að koma og væri til í að hitta mig. Ég hef ekki talað við hann í 5 ár en ég sló til. Svo er hann líka hálfþýskur og talar bara þýsku, skilur reyndar íslensku, en ég á nú að kunna þýskuna þannig að ég þurfti að fara að æfa mig aðeins í þýskunni áður en ég hitti hann. Það var rosalega gaman að hitta hann og gekk bara svona þokkalega með þýskuna. Ég mundi nú reyndar ekki alltaf einhver orð en ég sagði þau þá bara á ensku eða íslensku og hann hjálpaði mér. Það gekk betur en ég hélt að tala aftur þýsku. Sem er gott:D en ég verð að fara að bæta mig í þessu. Má ekki missa það.

Það var nú lítið annað gert í síðustu viku. Fyrir utan náttúrulega að Kristrún kom í heimsókn á föstudagskvöldinu en ég var nú búin að segja ykkur frá því. 

Ég vil nota tækifærði hérna til að óska honum Erni Viðari Skúlasyni, pabba Arnórs, innilega til hamingju með daginn. Hann á nefninlega afmæli í dag og vona ég að hann eigi góðan dag í dag. Ég verð nú kannski bara að baka köku eða eitthvað í tilefni af afmælinu;). 

Nú er október alveg að klárast og hægt og rólega styttist í að mamma gamla komi og kíki á okkur. Ég hlakka mjög til að fá hana í heimsókn. Við ætlum að fara á Nobu, japanska veitingastaðinn fræga, og svo keypti ég líka miða á Cirque du Soleil fyrir okkur mæðgurnar á sunnudagskvöldinu. Þannig að það verður nóg að gera hjá okkur. Síðan nýtum við nú eflaust tímann líka til að kíkja í búðir og skoða borgina og svona. En það eru semsagt bara tvær vikur og 2 dagar þangað til að hún kemur. 

Tíminn hérna mun breytast um helgina þannig að eftir laugardaginn næsta verður tímamismunurinn 5 tímar. Mér finnst samt spes að við fáum aukaklukkutíma um morguninn en ekki um kvöldið. Því núna verðum við alltaf að fara út í myrkri sem ég er ekki alveg nógu sátt með en jæja, svona er lífið. 

Kosningarnar eru síðan loksins á þriðjudaginn næsta. Það er búið að gera þetta svo ótrúlega spennandi að við erum allar að deyja úr spenningi. Gaman að sjá hvað gerist síðan eftir allt saman. Það lítur nú allt út fyrir að Obama sé að fara að rústa þessu en maður veit aldrei. Það getur allt gerst í svona kosningum. Spennó!!!!!

Jæja, ætla að drífa mig uppí skóla aftur! Heyrumst!

Strúnudagurinn

Ég tók gleði mína á ný í gærkvöldi þegar við Halla sóttum Kristrúnu á 94.stræti þar sem hún var með pabba sínum komin til New York. Dagurinn byrjaði þokkalega hjá okkur fyrir utan það að ég fann á mér að þetta yrði erfiður dagur þar sem þetta var föstudagur, lengst skóladagurinn minn í vikunni og ég var ótrúlega þreytt. Ég nýtti alla mína orku í Horton, fyrsta danstímanum okkar, og eftir það var ég allan daginn alveg að bugast. Endaði með því að þurfa að setjast niður í jazztímanum, síðasta tímanum kl.4:30 vegna þess að vöðvarnir mínir höfðu gefist upp. Eftir skóla fórum við Halla síðan saman í súpermarkaðinn til að versla í matinn og eftir það sóttum við Strúnu. Það var svo gaman að hitta elskuna og við drifum okkur heim til að elda sítrónukjúkling. Hann var ljúffengur að vanda (takk fyrir uppskriftina amma mín, hún slær í gegn hérna) og svo skelltum í eina brownies fyrir okkur stöllur. Það var bara ágætt en miklu betra daginn eftir þegar maður var nývaknaður;). Við lögðumst síðan bara snemma í rúmið og ætluðum okkur að horfa á American Psycho en vorum svo allar svo ótrúlega þreyttar að við ákváðum bara að fara að sofa. Kristrún var reyndar fyrst til að sofna og gaf frá sér brjálaða dauðakippi, en harðneitaði að hún hefði sofnað. 

Dagurinn í dag var svo æðislegur. Við vöknuðum frekar snemma, um hálf9, og fengum okkur hafragraut. Síðan drifum við okkur í föt og hoppuðum í Shuttle-bus sem var í staðinn fyrir lestina því að það er alltaf eitthvað í fokki hérna með lestarkerfið. Við þurftum semsagt að taka strætó á 96.stræi og þaðan tókum við lestina að Columbus Circle til að fá okkur kaffibolla og rölta um í Central Park. Það var svo frábært veður til þess í dag, allavega fyrri hluta dagsins. Það var mjög milt veður og laufin á trjánum voru öll búin að litast. Það voru tré í öllum litum, rauð, gul o.s.frv. Það var svo rómantískt og hefði ekki verið slæmt að hafa hann Arnór sér við hönd á svona dögum. En ég lét mér nægja að hafa vinkonur mínar hjá mér. Við duttum inní einhverja samkomu þar sem fullt af fólki var samankomið til þess að skera út grasker. Svo stilltu þau þeim öllum upp útum allt og settum kerti í þau. Kannski verður kveikt á þeim á Halloween. 

Þegar við síðan vorum orðnar þónokkuð svangar þá fundum við okkur lestarstöð og tókum lestina niður á Houstonstreet þar sem við tókum Kristrúnu á The Corner Café, besta kaffihúsið okkar Höllu. Eins og alltaf þá stendur kaffihúsið fyrir sínu og við borðuðum dýrindisfokkasíur með kjúlla og pestoi. Alveg ótrúúúúlega gott. Og ekki má gleyma Mango-Cremé brulé sem er fastur þáttur þegar farið á þetta kaffihús. Þrjár saddar og sáttar vinkonur skelltu sér síðan í Urban Outfitters. Þessi er án gríns ALLTAF jafn flott. Mig langar svoooo mikið að kaupa mér húsgögn þarna eins og til dæmis sá ég flottasta stól ever sem mig langar svoooo í en kostar alveg $348 þannig að ég þarf eiginlega bara að spara fyrir honum.

Í Urban keypti ég mér alveg ótrúlega fallega peysu með lopapeysumunstri og hvað haldiði að peysan sé kölluð í búðinni.....ekkert annað en Icelandic cardigan. Langaði soldið að segja búðarkonunni að ég væri íslensk og reyna að fá einhvern afslátt en mér fannst það svo kjánalegt þannig að ég sleppti því. En ég er mjög sátt með nýju peysuna. 

Þegar leið á daginn fór veðrið að versna allsvakalega. Það byrjaði að rigna og rokið var ekki að minnka. Svolítið eins og íslenskt haustveður nema kannski aðeins heitari vindur. Eftir Urban þurftum við að fara til baka því að Kristrún átti að fara alla leið til baka í Harlem til að ná í dótið sitt og þurfti svo að hitta pabba sinn aftur klukkan 7. Við drösluðumst síðan aftur í þennan leiðinda strætó sem var í staðinn fyrir lestarnar á milli 96.stræti og 149.stræti. Á miðri leið fáum við að vita af því að strætóinn stoppar ekkert á milli 96. og 149. þannig að við vorum víst í vitlausum strætó ásamt næstum helmingnum af fólkinu í strætóinu. Allir voru að verða vitlausir og svo þegar loksins var komið á 149.stræti fór meiri en helmingurinn í næsta strætó til baka. Síðan var sko hörkurifrildi inni í strætóinu við bílstjórann útaf því að þeir væru ekki nógu vel merktir og eitthvað. Við Halla tókum þátt í rifrildinu sem var epískt. Hahaha, góður endir á góðum degi með henni Kristrúnu. 

Við Halla erum núna nýkomnar heim eftir að hafa kvatt elsku Kristrúnu okkar á lestarstöðinni. Það er alltaf jafnerfitt að kveðja einhvern sem kemur í heimsókn til okkar. Reynum nú reyndar alltaf að líta á björtu hliðarnar sem eru þær að það eru bara tæpar 3 vikur í mömmu mína og svo eftir að mamma er farin eru bara mánuður þar til við komum aftur á klakann. Ég enda bloggið mitt á mynd af okkur vinkonunum í Central Park:D

Eintóm sorg

Þessi dagur er búinn að vera ömurlegur. Gærkvöldið var síðasta kvöldið hans Arnórs hérna hjá okkur. Þessar þrjár vikur eru búnar að vera svo frábærar og ég er búin að vera svo ótrúlega hamingjusöm með Arnór minn hjá mér. Fannst eiginlega bara eins og að hann væri búinn að flytja hingað sem honum fannst líka. Fólk sem ég þekki ekki neitt tók meira að segja eftir því hvað ég var alveg ótrúlega hamingjusöm:D 

En hann þurfti að fara aftur til Íslands í dag. Við vorum saman alla helgina að reyna að klára það sem við ætluðum að gera. Fórum á Staten Island ferjuna á laugardaginn til að skoða frelsisstyttuna (í stað þess að borga pening og fá að fara uppað styttunni þá hugsuðum við frekar að borga ekkert og sjá styttuna í nokkurra metra fjarlægð og geta tekið mynd af henni). Það var alveg ótrúlega kalt á ferjunni en samt skemmtum við okkur alveg konunglega. Skelltum okkur síðan aðeins í búðir og fórum svo bara heim til að chilla og horfa á dvd. Í gær hófum við daginn á því að fara á kaffihúsið svona í síðasta sinn með Arnóri og það var bara helvíti gott. Og Arnór, þessi elska, splæsti í morgunmat fyrir okkur og Höllu líka. Síðan fórum við öll þrjú smá að shoppa svona það síðasta sem Arnór ætlaði að fá sér, fórum m.a. í einhverja listabúð fyrir hann.

Í gærkvöldi fórum við aftur í Rockefeller center því í fyrsta skipti sem við fórum hafði Arnór gleymt myndavélinni og hann vildi svo mikið taka myndir þar. Þannig að við skelltum okkur. Það var alveg rosalega kalt, kólnar og kólnar með hverjum deginum núna. Sem er nú ljúft:D Síðan fórum við bara heim og nutum þess að vera með hvor öðru. 

Mig langaði ekki að fara að sofa í gær, er búin að vera með hnút og maganum og kökk í hálsinum (alveg við það að gráta) alla helgina. Leið síðan svo ótrúlega illa í dag að ég hélt að ég væri að fara að æla í fyrsta danstímanum í dag. Ég fór með Arnór á flugvöllinn áðan og átti alveg ótrúlega erfitt með að gráta ekki. Ég hélt grátinum inni í mér fyrir Arnór og dreif mig síðan í lestina. Nú er ég búin að gráta svo mikið að það eru örugglega engin tár eftir. En ég ætla að reyna að láta mér líða betur með því að horfa á Sex and the City með Höllu vinkonu. 

Við Arnór í South Ferry

17.október

Komin helgi aftur. Sem er alltaf ljúft. Mamma hennar Hildar kom í heimsókn til okkar á miðvikudagskvöldinu og verður fram á næsta miðvikudag. Alltaf gaman að fá gesti. Það sem er þó ekkert svo rosalega gleðilegt er að hann Arnór minn er að fara aftur til Íslands á mánudaginn þannig að ég hef bara 2 daga í viðbót með honum. Svo þarf maður að bíða í 2 mánuði og 3 daga þar til að ég fer til Íslands fyrir jólafríið. Það eru nú reyndar fleiri gestir að koma í heimsókn til okkar á næstunni. Gullið hún Kristrún ætlar að kíkja í heimsókn í næstu viku sem er ljúft, og við Halla ætlum að sýna henni borgina. Mála bæinn rauðan eins og maður segir. Ætlum að taka hana á fræga kaffihúsið og margt fleira skemmtilegt. Ekki nóg með að Kristrún ætlar að skoða fylgsnið okkar heldur ætlar Morin mín að koma í heimsókn 14.nóvember. Ég get ekki beðið eftir að fá hana mömmu mína til mín, eftir svona langa tíma. Maður verður nú pínu mömmubarn ef maður er svona lengi í burtu.

Í þessari viku fengum við nýjan jazzkennara sem heitir Mrs.Wong og við vorum búnar að heyra ýmislegt um hana. Ekki allt jákvætt skal ég segja ykkur. Konan mætir og ég var svoooo hrædd við hana sko. Svo byrjar hún að lesa upp og les upp Ólöf, eða Olaf eins og allir hérna segja, og ég segi henni að ég noti alltaf millinafnið mitt sem er Helga. Þá hreytir hún í mig:"I'm just reading what says in the book." Ég bara:"Yes, I know. I am just telling you." Þá talar hún við hópinn og segir í alveg rosalega dónalegum tón:"Oh, she's ju

st telling me." Sko annað hvort var hún á túr eða eitthvað í fyrsta tímanum eða bara í extra góðu skapi í gær. En hún var allaveg MIKLU skárri í gær en á þriðjudeginum. Vonum að hún hafi bara verið í vondu skapi því ég þoli ekki svona. Sérstaklega líka því að hún þekkir suma nemendurna og hún tekur þær svo fram fyrir alla aðra. Mér líður alltaf eins og að hún horfi bara framhjá mér. En því ætla ég að reyna að breyta með því að verða fabulous:D

Við stelpurnar erum búnar að sjá Miss J, eins og hún er alltaf kölluð uppí skóla, en það er Judith Jamison artistic director of the Alvin Ailey American Dance Theater. Ekta celeb á ferð og hér er mynd af henni svo þið fáið smá hugmynd um hver þett

a er. Þetta er án gríns svo ljúf kona. Hún bara heilsaði okkur á fullu og spurði hvernig við hefðum það og svo framvegis bara upp úr þurru því við vorum að labba út úr skólanum og hún stóð fyrir utan. Alveg æðislega indæl elska!

Ég er búin að redda mér flugmiða heim á klakann í desember. Bara svona til að vera heima hjá mömmsu og Arnóri og þeim öllum yfir jólin og svona. Ég semsagt flýg af stað Þorláksmessukvöld og lendi heima klukkan nákvæmlega 6:45 aðfangadagsmorgun. Þetta verða svo sannarlega spes jól hjá mér þetta árið. Voðalega ómerkilegar og ódýrar jólagjafir frá mér, alls ekki búast við neinu en ég geri mitt besta. Og svo að vera uppá flugvelli á aðfangadag verður mjög skrýtið. Finnst reyndar leiðinlegast við þetta að ég gef ekki skellt mér niður á Laugarveginn á Þorláksmessu og fá mér kakó með mömmu og systrum. En svona er lífið nú stundum. Flugmiðinn var svo andskoti dýr hefði ég komið bara heim degi fyrr. Svo verður flogið aftur út 11.janúar. Við Halla fengum aukaviku af jólafríi útaf dýrum flugmiðum. Indælisfólk þarna uppí skóla:D. 

  

En þetta er allt og sumt fyrir þessa vikuna. Og Hildur ég lofa að fara að senda þessi Victoria's Secret nærföt fyrir þig á morgun. Er alltaf að gleyma því:S Sorrý sys!

Sæl að sinni, Ólöf

Löng Helgi:D

Langa helgin er komin:D Það er gleði á heimilinu í Harlem, svo sannarlega. Ég, Arnór og Halla skelltum okkur í bíó í gærkvöldi í tilefni af þessari gleðihelgi. Ég var að deyja úr þreytu eftir lengsta skóladag í geimi en ég ákvað nú samt að maður varð að gera eitthvað. Þannig að við komum okkur loksins saman um hvaða mynd við vildum fara á. Ákváðum að skella okkur á RocknRolla, nýju Guy Ritchie myndina og hún var bara helvíti góð. Dottaði reyndar stöku sinnum ekki af því að myndin var eitthvað leiðinleg heldur bara því ég var svo helvíti þreytt. En þetta var nú frekar viðburðarrík bíóferð. Við tókum auðvitað lestina á Times Square þar sem bíóið er sem við ætluðum í. Á lestarstöðinni á Times Square var síðan einhver hópur af fólki samankominn. Við ákváðum að athuga þetta því við sáum fullt af blóðslettum á gólfinu. Þá voru einhverjir löggumenn að yfirheyra konu sem var öll alblóðug í andlitinu og það frussaðist blóð úr munninum hennar þegar hún talaði (eins og að hún hefði verið kýld). Það var líka gaur þarna og hann var að segja löggunni að einhver annar gaur hefði verið að reyna að stinga hana. Okkur fannst þetta frekar brútal og drifum okkur í burtu. 

Svo þegar komið var inní bíósalinnn, með popp og gos í hendi auðvitað, þá tekur Halla eftir einhverri gellu sem sat við hliðina á henni sem var ein á myndinni. Allt í lagi með það en síðan þegar Ludacris kemur fram í myndinni þá allt í einu heyrast einhver kynlífshljóð upp úr gellunni og kyssihljóð og eitthvað slíkt. Þá var hún víst bara sjúklega heit fyrir honum og talaði varla um annað en hvað hann var alveg ótrúlega heitur. Ég lít eitthvað betur á hana og sé að hún heldur á brúnu bréfpoka með flösku í. Það þurfti ekki að segja mér tvisvar að þetta var klárlega áfengur drykkur, einmitt líka miðað við hvernig hún var að láta. Voðalega fyndið samt að fara ein í bíó með áfengi, fær semí respect út á það. 

Þetta er ekki allt. Það sat gaur fyrir framan okkur, einhver svona spanjóla gæi. Arnór sat beint fyrir aftan sætið hans og apparently var hann alltaf að reka fæturna í stólinn hans. Það endaði með því að hann án gríns stóð upp og fór að segja okkur að hætta þessum látum að hann væri alveg að verða brjálaður. Við skildum ekkert í þessu því að Arnór var alveg kyrr eiginlega alla myndina, rakst kannski eitthvað örlítið. Þetta var pott þétt svona gaur sem þarf svo sannarlega á Anger Management að halda. Hann var líka með dóttur sinni, ekki eldri en 10 ára, og konu sinni á myndinni. Þessi mynd er klárlega ekki fyrir börn yngri en 10 ára. 

Við Arnór fundum okkur svo sannarlega í The Village í dag. Ætlum alveg pott þétt að flytja þangað næst. Þó að við þurfum að búa í einhverri holu þá verður þetta heimili okkar. Við fundum okkur alveg fullt af skemmtilegum marköðum þarna í kring til að skoða fullt af dóteríi. Arnór skellti sér á tvenn sólgleraugu og einhverja boli. Helvíti góð kaup!

Okkur er boðið í eitthvað partý sem er í kvöld. Við Arnór og Halla ætlum líklega að skella okkur. Maður hefur aldrei fengið að fara í almennilegt partý, alltaf allt bannað innan f*** 21 árs. En svona er lífið. 

Heyrumst seinna, kiss kiss!

8.okt

Dagurinn í gær var svo góður dagur hjá mér í skólanum. Ég var hálfslöpp um morguninn, alltaf með þessi leiðindi í maganum, en ég ákvað að harka bara af mér og drulla mér í tíma. Það var ballett í fyrsta tíma með Pedro Ruiz, sem ég án gríns ELSKA núna. Hann er svo mikið æði og gerir ótrúlega skemmtilegar æfingar. Hann er spænskumælandi, frá Suður-Ameríku að ég held, og talar svo skemmtilega þegar hann ber fram öll ballettorðin. Í balletttímanum í gær gekk mér svo ótrúlega vel sko. Ég gerði allt fullkomlega vel (eða allavega mjög vel;)) og hann var alltaf að hrósa mér. Svo í adagio, æfing út á gólfi, þá lét hann mig gera aftur ecarté sem þýðir að ég set fótinn upp til hliðar. Hann labbaði síðan til mín og lyfti fætinum mínum alveg upp í 180 gráður og sagði svo: "Sko þú getur þetta alveg, ég vissi það. Þú ert með svo fallega fætur." Ég án gríns brosti allan hringinn og var svo glöð það sem eftir var dagsins. Hann hrósaði mér líka svo mikið eftir tímann og sagði að ég væri að bæta mig alveg gríðarlega. Gleði, gleði, gleði!!!

Þegar ég síðan kom heim þá reyndar fékk ég aftur svona heiftarlega í magann, tók Alka Seltzer (sem bara virkar helvíti vel) og horfði á Little miss Sunshine með Arnóri. Fór svo bara snemma í háttinn. En hvað gerist þegar ég vakna í morgun. Ég er að drepast í hálsinum og er stíf í bakinu, alveg frá hnakkanum og alveg niður allt bakið. Get ekki snúið mér og þurfti þar af leiðandi að horfa á í dag. Ógeðslega pirruð útaf þessu. Það er svo leiðinlegt að horfa á tíma, og mér líður alltaf eins og að ég sé bara að aumingjast með því að horfa á en svo náttúrulega finn ég strax af hverju ég er ekki með þegar ég hreyfi mig þannig að það er kannski bara ágætt að leyfa þessu að hverfa svo ég geti verið góð á morgun. Ég VERÐ að taka þátt á morgun. Ballett með Ruiz og líka síðasti Jazztíminn með Mr. Mann. 

Það er mjög leiðinlegt að hann sé að fara, mun sakna hans mjög. Erum líka að fara að fá einhverja konu í staðinn sem heitir Miss Wong og ég er búin að heyra svo mikið um hversu klikkuð hún sé. Þetta verður mjög spennandi.

Framundan er líka löng helgi og ég ætla svo sannarlega að vera frísk þá þar sem við Arnór ætlum að gera eitthvað skemmtilegt. Líklegast að fara út að borða. Hlakka mjöööööög til!!!:D

132.57 F*** KRÓNUR

Hvar endar þessi vitleysa!!!?????

Ég er í stresssjokki hérna. Var að fara útaf heimabankanum mínum og tékka á genginu eins og ég geri alltaf og hvað sé ég.........132,57 KRÓNU DOLLARINN!!!!!!!!

Hvað er að gerast? Ég er í svo miklu sjokki sko. Launin mín frá sumrinu eru bara að fara í vaskinn yfir þessu andskotans gengisfalli. Það er sko eins gott að ríkisstjórnin eða hver það er sem getur reddað þessu fari að standa sig! Maður er í námi, fátækur námsmaður og þá gengur ekkert svona sko. 

Mig langar...

Við Halla tókum röltið á Houston street í dag og vá hvað ég er ÁSTFANGIN af þessu hverfi þarna hjá Houston street. Mig langar svo mikið að finna mér íbúð þar eftir ár þegar leigusamningurinn á þessari endar. Ég er svo klárlega búin að ákveða að ég ætli að búa þarna, alveg sama þó það sé bara einhver hola en staðsetningin er bara frábær. Það er allt þarna. Broadway rétt hjá, Urban Outfitters í göngufæri, besta kaffihús í geimi (The Corner Cafe) með mangó-créme brulé á næsta horni og ég veit ekki hvað og hvað. Löbbuðum líka framhjá svona "flóamarkaði" hálfgerðum sem ég myndi aldrei stoppa hjá en svo bara fann ég fullt af stöffi. Sá klikkað flott stígvél sem kostuðu örugglega ótrúlega lítið sem mig langaði svooo mikið í en það var stelpa sem var sko án gríns svona tveimur sekúndum á undan mér að máta þau og vitiði hvað hún keypti sér þau. Ég var brjáluð því svo sagði stelpan sem var að selja þau að hún væri búin að vera með þau svo lengi en enginn gat keypt þau því allir voru með of stóra kálfa í þau. ÉG ER MEÐ ALVEG ÓTRÚLEGA GRANNA KÁLFA og á mjög erfitt með að finna stígvél sem passa. En ég verð bara að reyna að sætta mig við þetta. Keypti svart-hvíta ljósmynd/plakat af Ray Charles og alveg ótrúlega fallega eyrnalokka þannig að ég gerði nú alveg góð kaup. Við Halla fórum líka í Urban og ég er svoleiðis að elska þessa búð og hún er svo hættuleg því það er alltaf eitthvað sem ég finn í henni og hún er svo sannarlega ekki ódýr. En ég keypti bara tvo kjóla, fyrir Aldísi systur, þannig að ég var ekki að borga;)

Í gærkvöldi var smá djamm á okkur og þið getið séð myndirnar inná Facebook, setti líka inn fyndnasta myndband ever, af Höllu að reyna við að koma skeið af kanil niður;) Mjög fyndið!!!

Svo er skóli aftur á morgun. Erum að fara í Theater Arts þar sem við þurfum að syngja:S sem er minn veikleiki skal ég segja ykkur og ég HATA þetta svo mikið. En það eru bara tveir tímar eftir af því og svo fáum við pródúsent, rithöfund og fleiri til okkar. Voða spennt yfir því. En ég get hlakkað til helgarinn næstu því hún verður svo sannarlega löng. Þriggja daga löng helgi út af Columbus day á mánudeginum. Við Arnór ætlum að fara út að borða og gera eitthvað rómó. Hlakka til!!!!

:D Ólöf

IKEA

Miðvikudagurinn var ansi erfiður skal ég segja ykkur. Ég mætti auðvitað í skólann eins og venjulega kl.8:30 og var síðan búin kl.4:20 (eins og venjulega). Við Arnór höfðum ákveðið að skella okkur í IKEA þá til að kaupa svona það nauðsynlega eins og stendur, kommóðu fyrir hann, skóhillu og margt fleira. Þannig að beint eftir tíma þurfti ég að drífa mig niður í sturtu í skólanum svo að við gætum skroppið bara beint þar sem maður hoppar ekkert bara uppí bíl og er kominn í IKEA innan hálftíma. Þvert á móti þá þurftum við að taka lestina til Brooklyn í rúman hálftíma og skipta síðan yfir í rútu sem keyrði okkur í IKEA. Við vorum komin á leiðarenda um 10 mínútur í 6, sem okkur fannst nú bara helvíti góður tími. Tókum okkur góðan tíma í IKEA, að finna stöff sem okkur vantaði og fundum líka bara fullt af dóti. Skelltum okkur síðan í teríuna og fengum okkur sænskar "frikadellar":D. Þær voru ljúffengar. Þegar við síðan komum að kassanum þá sáum við þessa líka svaka sniðugu kerru, til að drösla dóti með og í stað þessa að borga 90 dollara í heimsendingu þá keyptum við bara þessa kerru á undir 20 dollara og keyrðum kommóðuna, stólinn og skógrindina í kerrunni heim. Þetta gekk svona þokkalega, nema þegar það koma að því að halda á þessu öllu saman um tröppur á lestarstöðum þá vandaðist málið. En það er nú svo nice fólk hérna í New York þannig að við fengum hjálp oftar en einu sinni. Tókum reyndar vitlausa rútu til baka frá IKEA sem keyrði okkur á allt aðra lestarstöð en okkar þannig að við þurftum að taka 3 lestar, dröslandi kommóðu, bala og fleiru með okkur. Það var pirringur á mann á tímabili en þetta reddaðist allt saman á endanum og við hlægjum að þessu núna:D! 

Það var reyndar eitt mjög fyndið að þegar við vorum að labba síðasta spölin heim, frá lestarstöðinni okkar, þá hittum við Bourbon. Það fyrsta sem hann gerði var að bjóða Arnór marijúana og dróg upp poka sem hann ætlaði að gefa honum. Mér fannst þetta svoooo fyndið og Arnór bara:"Uuhh, nei takk. Takk samt." Það er allt svo straight forward hérna sko að það er ekki fyndið.

Kveðjur frá Ameríkunni, Ólöf