Fríið byrjað og bara 3 dagar

Þá er maður kominn í frí. Sem er frekar ljúft fyrir utan það að ég kann ekki að sofa út hérna. Var ekki komin heim fyrr en um miðnætti í gærkvöldi og vakna síðan klukkan 8 fyrsta frídaginn minn. Ansi margt er búið að vera í gangi hjá mér síðan í síðasta bloggi þannig að ég hef nóg að segja frá.

Við fórum í Gospelmessu á sunnudeginum. Við Hildur og Halla klæddum okkur í okkar fínasta púss og gerðum okkur svaka fínar, Hildur setti meira að segja pulsu í hárið sitt. Victor og Nehuian mættu til okkar reddí fyrir kirkjuna. Við höfðum hugsað okkur að fara í kirkju á 138.stræti, hún á víst að vera eitthvað svaka fín og mjög fræg fyrir gospelsönginn sinn.Síðan þegar við mætum á staðinn þá er okkur í vísað í röð "handan við hornið segja þeir". Við löbbum áfram og áfram að horninu og þegar við loksins komum þangað þá sjáum við blasa fyrir framan okkur þessi líka gríðarlanga röð. Hún var endalaus, án gríns þannig að við hugsuðum okkur nú ekki tvisvar um. Það er allt morandi í kirkjum hérna þannig að við fórum bara annað. Kirkjan sem við fórum í var alveg frekar lítil. Það var enginn almennilegur kór þarna heldur bara fólk sem mætti uppað altarinu og söng ef það vildi. Mjög fyndið. Þetta var allt voðalega chillað þarna inni, ekki eins og heima þar sem allt er einhvernveginn alveg ákveðið til hins ítrasta og maður má eiginlega ekkert gera. Neinei, þarna stóð maður upp, klappaði og söng eins og algjör. Síðan voru þeir sem voru gestir látnir standa upp og segja hvaðan þau væru. Síðan komu allir og tóku í hendina á okkur og buðu okkur velkomin. Þetta var bara rosalega gaman en ég væri rosalega til í að sjá hina kirkjuna, þessa frægu. 

Vikan byrjaði bara frekar venjulega, fyrir utan það að maður vissi að þetta væri síðasta vikan fyrir jólafrí. Ég fór aftur að vinna á miðvikudagskvöldinu og það var bara rosalega gaman. Það var síðasta kvöldið mitt og hverju kemst ég að, jújú að ég var söluhæsta sölukonan í vikunni þar á undan þannig að ég á að fá verðlaun. Alls ekki slæmt. Mætti í búðina uppí skóla á fimmtudeginum til að taka við verðlaununum, og það var bók um flokkinn árituð af Clifton Brown. Besti dansarinn í flokknum, hann er æði. Ég var mjög sátt!!!

Á fimmtudeginum kom Lauren að horfa á okkur í tíma. Það var alveg ótrúlega gaman að sjá hana aftur eftir svona langan tíma, hafði saknað hennar alveg svakalega mikið. Lauren, gamli ballettkennarinn okkar semsagt. Hún bauð okkur síðan uppá súpu í hádegismat.

Á fimmtudagskvöldinu fór ég með Nehuian á danssýningu. Við fórum að sjá Ballet Trocadero. Þetta var svo mikil snilld sko. Þetta er "klassískur" flokkur, en BARA karlmenn. Þannig að konuhlutverkin eru öll dönsuð af karlmönnum. Þeir eru í tútúum, málaðir í framan, með hárkollur og á táskóm. Þetta var svo ógeðslega fyndið því þeir eru svona kómískur flokkur líka. Eru hálf að gera grín að klassísku verkunum. En það er alveg ótrúlegt hvað þeir geta gert á táskónum. Þeir dansa allt. Gera pirouetta hægri vinstri og ég veit ekki hvað og hvað. Síðan dansa sumir karlahlutverkin og þeir eru að lyfta á fullu. Þetta var svo mikil snilld og ég mæli eindregið með þessu ef hann skyldi einhverntímann koma til Íslands.

Í gærkvöldi fórum við Halla síðan á Pinu Bausch. Það var svoooo gaman að sjá eitthvað allt annað en það sem við höfum verið að sjá hérna síðustu 4 mánuðina. Þetta var ekki allt sem gekk útá hver gat flesta hringi, eða hver var með hæsta fótinn hér og þar. Þetta var svo fallegt. Og fílingurinn var eitthvað svo seiðandi í salnum, tónlistin var alveg æði. Svona indverskur blær á þessu öllu saman. Svo auðvitað er Pina alltaf með eitthvað svona grín hjá sér, þannig að það var líka mikið hlegið. Við Halla höfðum báðar ekki borðað neitt af viti í allan dag og þegar við vorum að fara í leikhúsið þá hélt að það væri að fara að líða yfir mig af hungri. Höfðum samt engan tíma til að fá okkur að borða því leikhúsið var alveg í Brooklyn og við þurftum að drífa okkur í lestina eftir skóla. Við þraukuðum út sýninguna og skelltum okkur síðan á Maccann, enda það eina sem er opið svona seint;). En það ljúft að fá eitthvað í mallakútinn eftir allan þennan tíma. 

Nú er ég bara komin í frí og ætla svo sannarlega að njóta þess til hins ítrasta. Er þokkalega nývöknuð en ætla að útbúa pönnsur á eftir. Þarf reyndar að skreppa útí búð til að versla smá álegg, Nutella og svona, en það var verður gert á eftir. Síðan er maður að fara í flugvélina eftir bara 3 daga, sem er sko alls ekki slæmt. Ég get ekki beðið eftir að hitta ykkur öll sömul aftur! Þetta er samt svo súrrealískt eitthvað, tíminn er búinn að líða svo hratt hérna sko. Finnst ótrúlegt að fyrsta önnin mín í New York er að klárast. Þessi þrjú ár verða búin áður en ég veit af.

Sæl að sinni og sjáumst eftir örfáa daga!!!

Stutt og laggott

Sunnudagur! Þetta er bara næst síðasti sunnudagurinn minn hérna fyrir jól. Voðalega hljómar það vel! Síðan eru 5 skóladagar eftir sem er ekki neitt, þessi vika á eftir að líða eins og skot. 

Í næstu viku fáum við einkunnirnar okkar, eða evaluations eins og þetta er kallað. Er ekki alveg viss hvort við fáum alveg einkunnir, kannski eru þetta bara umsagnir frá kennurunum. Er mjög spennt að sjá hvernig þetta verður. Svo veit maður líka ekkert hvað kennurunum finnst um mann, svona fyrsta veturinn. 

Heyrðu oj, í síðustu viku vorum við að labba á lestarstöðina til að fara í skólann og hvað haldiði að við sjáum á gangstéttinni, dauðan kött. Hann lá þarna bara steindauður. Þetta var frekar ógeðslegt. Síðan á leiðinni heim sjáum við köttinn þarna aftur. Hann lá þarna í svona 3 daga allavega. Frekar viðbjóðslegt. 

Netið okkar er eitthvað að bregðast okkur allt í einu. Á föstudeginum þá komumst við ekki á netið þannig að ég hringi í þetta fólk þarna hjá Time Warner í hádeginu. Ég náði þar af leiðandi ekkert að borða almennilega því ég var í símanum í rúman hálftíma. Kostaði mig rúma 3 dollara að tala í símann, óþolandi. Allavega þá byrja ég á að tala við einhvern símsvara. Bandaríkjamenn halda að þeir séu svo "sniðugir" að hafa svona símsvara til að hjálpa manni. Óþolandi, þegar maður vill bara fá að tala við einhvern. Þessi símsvari gat náttúrulega ekkert hjálpað mér eftir örugglega korter í símanum. Loksins fæ ég að tala við einhvern sem segir mér síðan eftir að hafa gert það sama og símsvarinn í korter að modemið mitt væri bilað og ég þurfi og fara og fá nýtt. Allt í lagi með það, við Halla skreppum eftir skóla og fáum nýtt. Þannig séð bara þokkalega góð þjónusta, þurftum ekkert að borga aukalega fyrir þetta. En þegar heim var komið var ennþá ekki komist á netið og þá var víst einhver service interruption á okkar svæði, Bögg. Við förum þá að sofa án alls nets. Daginn eftir vakna ég tilbúin að komast á netið og ekkert gerist. Hringi ég þá aftur, borga aftur 3 dollara fyrir það símtal og þá var vesenið víst það að ég hafði óvart ýtt á reset takkann á routerinum þegar ég var að reyna að komast á netið og þá eyðast allar upplýsingar um netið okkar. Installaði ég þá aftur routerinum og það virkaði allt svaka vel í gær:D En hvað gerist síðan í morgun þegar ég er tilbúin að fara að tala við mömmu og systur, sem ég er ekki búin að heyra í í langan tíma. Netið hættir að virka og það er aftur einhver service interruption í gangi. Þetta er ekki nógu gott og ef þetta heldur mikið lengur áfram þá heimta ég að sleppa að borga fyrir þessa daga sem við erum ekki með netið. En ég semsagt er núna á kaffihúsinu til að geta talað við mömmu sem er síðan ekki einu sinni á netinu, hafði greinilega ekki þolinmæði til að bíða í örfáar mínútur eftir mér. 

Við erum síðan að fara í messu eftir klukkutíma, fyrsta svartra manna messan okkar, Gospel-messa. Ég er mjög spennt. Búin að klæða mig í svarta fína kjólinn minn og læti:D. Á eftir verður síðan boðið uppá kaffi og líklega pönnsur á Harlem-heimilinu okkar fyrir alla vinina sem mæta í kirkju;). En ég læt aftr heyra í mér eftir messu og segi ykkur allt um þá reynslu!!

Sjáumst eftir 9 daga!!

Desember

Þá er kominn desember. Þetta er búið að vera svo ótrúlega fljótt að líða að það er alve ótrúlegt. Bara 18 dagar þar til að ég lendi á klakanum og 18 dagar til jóla:D. Þessi tími hérna er búinn að vera æðislegur og ég hlakka til að koma aftur eftir jól nema að þetta er líka búið að vera eitt af því erfiðasta sem ég hef þurft að gera. Að fara svona að heiman og standa á eigin fótum og síðan að vera án Arnórs í svona langan tíma er alveg ótrúlega erfitt. Hlakka svo til að koma hérna eftir jól, mjög líklega með hann Arnór minn með mér. Það er allavega planið akkúrat núna!

Ég sit á kaffihúsinu einn laugardagsmorgun eins og svo oft áður. Fékk mér Cappuccino og blueberry beyglu með rjómaosti. Bragðast bara helvíti vel. Á eftir er ég að fara að vinna sem sjálfboðaliði á sýningu með Ailey flokknum. Skólinn/flokkurinn er 50 ára gamall og því eru sýningar á fullu í gangi frá síðasta 3.des til 4.jan. Nemendur skólans voru beðnir að bjóða sig fram í að vinna í búðinni á sýningum og selja boli og plaköt og fleira. Við stelpurnar ákváðum að bjóða okkur fram og ég var að vinna á fimmtudeginum í fyrsta sinn. Þetta var bara mjög skemmtilegt. Alveg brjálað mikið af fólki að kaupa og allir frekar dónalegir. En maður verður bara að brosa og halda áfram. Það besta við þetta er að við fengum að sjá sýninguna frítt og þetta var svooooo flott. Ég get varla lýst því hvað þetta var flott. Þessi flokkur er með þeim betri flokkum. Verkin eftir Alvin Ailey eru alveg breathtaking (afsaka slettur). Revelations eftir Ailey er held ég bara eitt af mínum uppáhaldsdansverkum. Ég var með gæsahúð allan tímann. Ég er að fara á aðra sýninguna mína á eftir, hún byrjar klukkan 2. Ég hlakka mjög til að fá að sjá meira. Þetta verða 6 sýningar sem ég fer á og það er ótrúlega gaman að hafa eitthvað annað að gera en að hanga heima þegar maður er ekki í skólanum. 

Skilaði verkefnunum mínum í gær. Þau voru nú bara 2 en maður tók sér nú alveg góðan tíma í að klára þetta. Skrifaði ritgerð fyrir Body Conditioning og kláraði hana í no time. Í gærmorgun ætlaði ég síðan að prenta hana út í hreinsun sem er á móti skólanum. Nema hvað að tölvan gat ekki opnað ritgerðina því hún var í eitthvað vitlausu formati. Þá þurfti ég að fara alla leið heim aftur til að vista ritgerðina á öðru formati, senda mér hana á póstinum til að geta síðan loksins prentað þetta út. Missti af Hortontíma útaf þessu tölvuveseni en ég er heppin að vera með svona æðislegan kennara eins og Myers því hann afsakaði mig og sagði að þetta væri allt í lagi. Á endanum gat ég loksins prentað þetta út og skilaði því á réttum tíma. 

Jæja þá þarf ég að fara að drífa mig uppí leikhús;) Sjáumst eftir 18 daga!

- Ólöf